Georgië heeft gekozen. Verkiezingen in de voormalige USSR-landen lijken nog maar om één zaak te gaan, kiezen voor de EU of voor Poetin. Kiezen voor de EU lijkt het aanlokkelijkst, want dat is de keuze voor democratie en vrijheden zoals lhbtiq+-rechten. De keuze voor Poetin is de keuze van bange mensen, bang voor een Oekraïne-scenario. Geen ongegronde angst, want Poetin dreigt er zelfs mee. En zijn de vrijheden van de EU wel een oorlog waard? Je kunt je afvragen hoelang die vrijheden van de EU überhaupt nog zullen bestaan? Mocht Donald Trump de verkiezingen winnen, dan krijgt extreemrechts in de EU nog meer wind in de zeilen, nu zit extreemrechts al in veel EU-landen aan de knoppen of bepalen ze de agenda. Zoals in Italië, Hongarije, Oostenrijk en ons land. In Duitsland en Frankrijk zitten ze niet in de regering, maar de regeringen nemen er wel hun extreemrechtse standpunten over in de hoop hen klein te houden. De vraag is dus, hoelang een keuze voor de EU nog een keuze tegen Poetin is nu zoveel landen al helemaal of voor een deel voor Poetin zijn gevallen.
Extreemrechts in de EU staat achter Poetin en Poetin staat achter en steunt extreemrechts in de EU. Poetin was dan ook één van de eersten die Geert Wilders feliciteerde met diens verkiezingswinst. Al lang geleden liet Poetin weten dat internet het nieuwe oorlogsveld is, en daar voert hij inderdaad oorlog om Trump en diens Europese vrinden in het zadel te helpen. Je zou de oorlog in de Oekraïne als afleiding kunnen zien van zijn echte oorlog op het net. Met het zondebok maken van vluchtelingen weet extreemrechts veel stemmen te trekken. Poetin helpt hen daar graag bij. Hij laat vliegtuigen vluchtelingen ophalen en dumpt hen bij de Poolse grens in de strook niemandsland. Terugkeren wordt hen onmogelijk gemaakt, er rest hen slechts ontsnapping over de Poolse grens. Zo hoopt Poetin Marjolein Faber en de hele EU aan een crisis te helpen, althans in de beeldvorming. Van een crisis is geen sprake, die wordt via internet gecreëerd en de media gaan er in mee. De Polen sturen de vluchtelingen intussen weer terug richting Belarus, waar ze ook weer teruggestuurd worden. Het is dat er nog wat Poolse activisten zijn die zich hun lot hebben aangetrokken en hen van eten en drinken voorzien, anders waren hier al net zoveel doden gevallen als op de Middellandse Zee.
De EU stoomt in sneltreinvaart op richting autocratie à la Poetin. In zowel de VS als de EU worden de mensenrechten al net zo hard gesloopt als dat het onder Poetin in Rusland is gebeurd. De keus van Georgië voor de Poetin gezinde Georgische Droom is niet zo vreemd. De verkiezingen waren sowieso niet vlekkeloos verlopen en sterk beïnvloed door Poetin. Nu zal het verder afglijden richting Russische autocratie, maar of het land in Europa een betere toekomst stond te wachten is helaas zeer twijfelachtig.
