Het wil maar niet vlotten met links in ons Calvinistische land. Daar heeft dat Calvinisme alles mee te maken. Er zijn altijd vrijdenkers geweest, anarchisten, socialisten en communisten en alle varianten daaromheen. Maar die ideologische stromingen werken als een magneet op gefrustreerde (zwaar) religieus opgevoede landgenoten. Die zetten zich af tegen de strenge leer en zoeken gelijk een andere om daar vaak even fanatiek dat nieuw gevonden woord te verkondigen. Vooral bij anarchistische ‘clubs’ leidt dat tot curieuze ontwikkelingen. Wars van macht, immers anarchisten, zie je dan toch lieden die dominant een ‘leidersrol’ nemen. Zelf hebben zij niet eens in de gaten hoe tegenstrijdig dat is. Een paar jaar verder en het is meestal weer gebeurd met de ideologische uitspatting en keren zij terug naar de vertrouwde rechtse kring. Helaas is het voor de ideologische stroming niet zonder gevolgen gebleven, die hebben ernstig schade opgelopen en krijgen vervolgens ook nog keihard kritiek van diezelfde lieden. Daarbij gebruiken zij vaak voorbeelden waar zijzelf verantwoordelijk voor waren.
Voorbeelden te over. Domineeszoon Wierd Duk stapte in de punkwereld om zich daar weer vanaf te scheiden en nu zelfs columnist van de Telegraaf te spelen. Voor die krant zit hij nu op de zo mogelijk uiterst rechtse vleugel. Bij de Volkskrant mag domineesdochter Elma Drayer het rechtse geluid vertolken na eerder jaren het linkse geluid bij Vrij Nederland te hebben vertolkt. De christen Wim Kok hoefde niet uit de PvdA te stappen om zijn linkse veren weer af te schudden. Hij zat als partijleider en premier te gebeiteld om eruit geschopt te worden. Zijn partij wist hij daarmee de weg naar de afbraak te leiden, net zoals zijn beleid het land. Je moet je afvragen hoe je deze types buiten boord kunt houden, of op zijn minst niet dominant kunt laten worden. Want het is wel duidelijk dat uit de christelijke hoek veel overstappers zijn die zich bij een nieuwe club wederom als evangelisten gedragen. Maar links is geen hiërarchische op en neer-kijkende wereld, daar is in principe iedereen gelijk en solidair met alle mensen op onze aarde. Pas op voor evangelisten als Wierd Duk, Elma Drayer en Wim Kok.
