Na meer dan 65 jaar komt voor het eerst het woord excuses over de lippen van een Nederlandse regeringsvertegenwoordiger voor executies in Indonesië. Ambassadeur De Zwaan in Indonesië sprak ze uit tegenover zijn voltallig ambassadepersoneel en zes familieleden van de weduwen van Sulawesi. Hun mannen zijn bij de politionele acties van Raymond Westerling standrechtelijk geëxecuteerd.
De ambassadeur vond het niet nodig naar de weduwen te gaan en de weduwen zijn inmiddels zo oud dat het voor hen geen optie was helemaal naar Jakarta te reizen.
Nog erger was de verklaring van Rutte waarom hij komende maand de excuses niet zelf gaat maken bij zijn bezoek dat hij dan aan Indonesië brengt: “die weduwen zijn al zo oud, die laat je niet twee maanden wachten”. Ja Mark, na 65 jaar wachten is twee maanden wel erg lang en dan brengt die De Zwaan de excuses nog niet eens persoonlijk over.
Zijn ambassadepersoneel moest het lege zaaltje voor het oog nog wat vullen.
Nederland heeft 350 jaar lang flink geprofiteerd van “onze” kolonie Indië. In de geschiedenisboekjes komt die periode amper aan bod. Het volstaat om te melden dat wij daar “welvaart en beschaving” brachten. Toen de Japanners tijdens de Tweede Wereldoorlog “ons” Indië innamen waren de Indonesiërs daar voor een deel helemaal niet zo ontevreden mee. Onderdrukking kenden ze al 350 jaar, alleen waren de onderdrukkers nu geen zich superieur wanende blanken. Die blanke overheersing wilden ze dus ook niet weer terug.
Maar Nederland, zelf net bevrijd, wilde Indië niet kwijt, we hadden de rijkdommen van Indië hard nodig voor de wederopbouw. Daar gingen onze soldaten, net verlost van de Duitse bezetter nu zelf de bezetter spelen met 5000 Nederlandse en 150.000 Indonesische doden tot gevolg.
Niet iedere opgeroepen soldaat meldde zich. Velen deserteerden. Zij snapten niet dat we meteen na de oorlog zelf een onrechtvaardige oorlog begonnen. Weliswaar onder de verhullende naam “politionele” acties.
Veelzeggend over de politie en het gevangeniswezen is de behandeling van deserteurs. Eenmaal opgepakt werden zij slechter behandeld dan opgepakte oorlogsmisdadigers. Ook kregen zij geen strafvermindering. Terwijl voor menig oorlogsmisdadiger de gevangenispoort op een kiertje werd gezet zodat zij naar (meestal) Duitsland konden ontkomen, zaten de Indiëdeserteurs hun straf tot de laatste dag uit. Daarna hadden ze ook nog eens te lijden onder berufsverbote. Zij wachten vergeefs op excuses.
Geert Wilders heeft zijn roots ook deels in Indonesië liggen. Hoe verklaart hij het, dat een piepklein Europees landje 350 jaar lang het grootste islamitische land ter wereld heeft kunnen bezetten en leegroven? Wie zijn er echt gevaarlijk, Hollandse christenen of Indonesische islamieten?
Toen Nederland onder druk van de VS afscheid van Indonesië nam was de Hollandse koopman zo rancuneus, dat hij de kans om zijn koopmansgeest aan te wenden voor lucratieve handel met de voormalige kolonie liet lopen. Een unicum in onze historie.
Japan en o.a. de VS sprongen enthousiast in dat gat.
Dat deden de Engelsen slimmer met hun Gemene Best.
