Feodale tijden

Wij hebben een stabiele democratie en dat wordt als bewijs gezien dat die democratie deugt en goed functioneert. Maar het is eerder andersom. De democratie mag bestaan zolang hij stabiel is, ofwel in handen van partijen die de werkelijke macht niet bedreigen. Even schrok de macht vanwege de opkomst van de totaal onberekenbare Pim Fortuyn. Dat de voormalig Marxist op de uiterst rechter flank was beland was geen reden om gerust te zijn, waarschijnlijk was het te schokkend dat onze handel door een homofiele minister-president verkocht zou worden. De emancipatie van homo’s is intussen wel doorgegaan, want afgelopen week trad de premier van Luxemburg in het huwelijk met zijn vriend.
Fortuyns verzet tegen de komst van de JSF maakte hem zeer gehaat bij de happy few en dus zeker kansloos voor een minister-presidentschap.
En toen de SP de grootste partij dreigde te worden deinsde Mark Rutte er niet voor terug om als minister-president glashard voor de camera te liegen in het debat met Emile Roemer. De daar danig door uit het veld geslagen Roemer verloor vanwege die streek het debat en tientallen zetels. De democratie bleef “gezond” stabiel.
Insiders zien met lede ogen dat de invloed van het Haagse circus minimaliseert. In Brussel is het niet anders. De opgestapte lobbyist voor banken Joost Mulder laat weten dat het voelde alsof hij de politici aan het chanteren(!) was. Van die schimmige lobbywereld hebben ruim 7000 zich netjes gemeld bij de EU. Hoeveel er nog meer rondlopen in het circuit is onbekend. Maar hun invloed is overweldigend. Wij mogen stemmen, maar de gekozenen eten en drinken, golven en gaan naar wereldkampioenschappen voetbal op kosten van de lobbyisten. Hoe groter de invloed van banken en multinationals, hoe kleiner die van de kiezer. TTIP zal er daarom ook zeker komen.
Op lokaal niveau zie je het feodale denken ook doorsijpelen. Mogen grote concerns als Post.nl zich verheugen op gratis (verplicht te werk gesteld) personeel die de gemeenten hen uit de bijstandsbak leveren, in bijvoorbeeld Gilze Rijen zit een wethouder die hardlopen als hobby heeft. Hij verplicht mensen in de bijstand om hard te lopen, want dat is heel goed voor die mensen.
Wordt Rob Oudkerk weer wethouder in Amsterdam, dan moeten de bijstandsafhankelijken mogelijk verplicht naar de hoeren. De belangstelling voor de geschiedenis is zo groot, dat de 19e eeuw wordt nagespeeld. Het zijn weer feodale tijden.

Geef een reactie