Glyfosaat is een TTIP-onderdeel

Hoe schadelijk is glyfosaat, beter bekend onder de naam Roundup? Het landbouwverdelgingsmiddel is al sinds de jaren 70 een kassucces voor Monsanto, de Amerikaanse multinational die vooral in het nieuws is vanwege haar omstreden genetisch gemanipuleerde gewassen in combinatie met bestrijdingsmiddelen.
De WHO (wereld gezondheidsorganisatie) beoordeelde glyfosaat als waarschijnlijk kankerverwekkend. Franse onderzoekers vonden bewijs voor schade aan menselijke embryo’s. Maar Amerikaanse onderzoekers beweren dat het middel totaal onschuldig zou zijn. En nu is de WHO ineens om, het middel dat van de markt moest verdwijnen vanwege de kankerverwekkende eigenschappen is ineens een veilig product. Duitse onderzoekers onderschrijven dit nieuwe inzicht.
Wie betaalde die onderzoeken? En waarom blijkt er in het ene onderzoek schadelijke werking en is daar in het andere onderzoek geen sprake van? En waarom is er juist nu een omslagpunt in de beoordeling van glyfosaat? De EU-commissie is plots veranderd van standpunt en onze staatssecretaris Martijn van Dam eveneens. Er komt geen verbod meer en het middel mag nog voor 10 jaar op de Europese markt blijven.
Het heeft er alle schijn van dat deze move van de EU te maken heeft met het TTIP-verdrag. Dit hete hangijzer is eruit gehaald, de Amerikanen blij en het Duitse Bayer natuurlijk ook. Want glyfosaat is al 15 jaar octrooivrij, dus kunnen ook andere chemiereuzen scoren met het product.
Zonder dat het TTIP-verdrag is aangenomen heeft het dus al invloed op onze gezondheid en op ons milieu. We kunnen onze borst nat maken voor wat er nog komen gaat. In de VS is het namelijk normaal om een bestrijdingsmiddel op de markt te brengen en er pas af te halen als mocht blijken dat het schadelijk is. Dat moet je dan wel weten aan te tonen in peperdure rechtszaken die jaren kunnen duren. Hier moet een fabrikant aantonen dat een middel onschadelijk is vóór het op de markt komt. In de praktijk is dat geen garantie, want de onderzoeken die dat aantonen worden betaald door de fabrikant zelf. En wie betaalt bepaalt. Maar het Amerikaanse systeem is sowieso veel slechter.

Geef een reactie