Godsdienstwaanzin

Na de Tweede Wereldoorlog waren ruim 100.000 joodse landgenoten in Duitse kampen vermoord en was het hier een boreaal paradijs geworden. Niettemin vertrokken velen naar financieel aantrekkelijker oorden, vooral naar het racistische Zuid-Afrika en het even racistische Amerika. Dat het straatbeeld daar wat minder boreaal was namen zij voor lief, geld verzoent veel. In de jaren 60 haalden ondernemers arbeidsmigranten naar ons land en kleurde het straatbeeld weer op. Dat de nieuwkomers vaak islamitisch waren kwam pas in beeld na de gezinshereniging. Het bleek ernstig wennen voor de Frits Bolkesteins en Paul Scheffers. Dat de nieuwe Nederlanders net zoals elke klasse in onze maatschappij meer met elkaar hadden dan met de boreale buurman vonden zij een drama. Maar juist ons land kent van oudsher sterke scheidslijnen tussen arbeiders en middenstanders, en nog sterker tussen katholieken en protestanten. Dat die scheidslijnen in de jaren 70 wat vervaagden laat onverlet dat wij nog steeds partijen hebben met geloof als basis. Sinds Balkenende reppen zij over een joods-christelijke cultuur, dat doen trouwens ook de VVD, PVV en FvD. Het is een gotspe om ons land een joodse cultuur toe te dichten, bijna nergens zijn er zoveel joden dankzij behulpzame landgenoten weggevoerd door de nazi’s als hier. Ons koningshuis vluchtte naar Londen, de Marokkaanse koning ging pal voor zijn joodse landgenoten staan om deportatie te voorkomen. En de paar Nederlandse joden die de holocaust hadden overleefd konden in 1945 niet op een warm onthaal rekenen, integendeel, die verhalen zijn te schrijnend voor woorden.

Zoals voor de oorlog het antisemitisme breed gedragen werd, zo is dat nu met het racisme jegens islamitische landgenoten. Dat de haat jegens hen vooral uit christelijke hoek komt is niet zo gek, christenen hebben moslims altijd al als rivalen gezien. De kruistochten zijn in christelijke kring nog steeds populaire heldenverhalen, in de moslimwereld zijn het herinneringen aan gruwelijk gewelddadige moordexercities. En dat laatste klopt. Ook voor de christelijke minister Slob blijft de moslim een gevaarlijke concurrent, zelfs nu de rechter hem heeft teruggefloten zet hij twitterend de strijd tegen het islamitische Haga Lyceum zonder een moment van bezinning voort, je ware godsdienstwaanzin.

Geef een reactie