Hand in hand kameraden

Hand in hand kameraden zingen Rotterdammers al jaar en dag, maar daar wordt hier en daar toch anders over gedacht. Te beginnen bij een aantal van die zangers zelf, de voetbalwereld blinkt niet uit in homoacceptatie ondanks hun teksten en hoog gehalte aan omarmingen, ja zelfs met meer mannen tegelijk bovenop elkaar liggen. Vreemd dat juist de super macho hetero’s het meest op elkaar omhangen en bijna altijd met mannen optrekken. Vrouwen zijn voor hen blijkbaar zo’n bijproduct als ook de mannenbroeders van Van der Staaij en Buma hen zien.
Niet verwonderlijk dat de hand-in-hand-actie vanwege homogeweld niet kon rekenen op steun van die beide heren. Het meeste anti-homogeweld wordt nog altijd gepleegd door witte mannen: 65%. Dat cijfer wordt doorgaans gemeden, want het is tegenwoordig politiek correct om Marokkanen van alles de schuld te geven. EénVandaag had het er maar moeilijk mee dat het COC de rol van de allochtone medeburger in de juiste proporties plaatste, het NOS-Journaal durfde het zowaar zonder commentaar te noemen.
Niks oververtegenwoordiging van Nederlanders met een buitenlandse achtergrond.
Nog niet zo lang geleden was het geweld tegen homo’s een haast normale gang van zaken. Bij de politie kon je rekenen op dezelfde reacties als vrouwen, je zult er wel om hebben gevraagd. Zo reageert een groot deel van christelijk Nederland nog steeds, je mag wel homo zijn, maar je mag het niet praktiseren. Dat er ook onder Nederlanders met buitenlandse roots orthodox gelovigen zijn die zo denken laat zien dat er weinig verschil is tussen de allochtone en autochtone mens en dat geloof meer stuk maakt dan je lief is.
Laten Rutte en Pechtold hand in hand door Staphorst en Urk gaan wandelen, ’s avonds als de lokale jeugd volgesnoven en gezopen huiswaarts keert, wellicht dat de Haagse Schilderswijk een minder gevaarlijk alternatief is.

Geef een reactie