Morgen is het weer feest, tenminste voor een flink deel van de politici in Den Haag.
Riep Samsom een jaar geleden dat het feest over was, aan hemzelf was dat niet te zien. Hij stak zich in glimmende maatpakken, zoals trouwens de meeste politici tegenwoordig.
Elke keer dat VVD-ster Dominique van der Heyde verslag doet vanuit de Kamer lijkt het alsof die Kamerleden naar een feestje gaan. Dominique kijkt er bij alsof het haar eigen feestje betreft.
Morgen is het dus een echt feest, de Koning komt! De hoeden zullen weer onbetaalbaar zijn, de dassen evenzo.
Zou het een doel dienen om je zo duur te verkleden in tijden dat je “het volk” zegt dat bezuinigen nu eenmaal moet? Je zou denken dat het gekaanstekerij is, maar dat is te makkelijk.
Als je je verkleedt, dan kun je makkelijker een rol spelen. Je zag dat heel duidelijk bij Plasterk, eerst een hoed, nu een baard. Verkleed je als pommerant, als regent uit de rijke klasse en je kunt die rol ineens zonder moeite met verve spelen.
Niemand uit de jaknikkerskliek om je heen vertelt je dat het er niet uitziet of ongepast is, zeker als vertegenwoordiger van een “arbeiderspartij”.
De burger wordt er steeds bozer van en dat is niet zonder gevaar. René Cuperus gaf dat vanmorgen in zijn opiniestuk in de Volkskrant goed aan: vervang in het stuk over de boze Nederlander dat vorige week in Trouw stond “Nederlander” door “Duitser” en de schrik slaat je om het hart. Dan is 1933 wel heel dichtbij.
Als Willem Alexander vertelt dat komend jaar nog eens meer dan 50.000 mensen hun werk gaan verliezen, dan weet ieder mens dat het geen feest is, maar ze zien een zaal grotendeels gevuld met feestgangers.
Krista van Velzen zou er weer tussen moeten zitten met een hoedachtige creatie van een voedselbank en de tekst: uitverkocht.
