Het zijn de poppetjes

Ter linker zijde is de sociaaldemocratie altijd een zeer gematigde stroming geweest die zich goed wenst te verhouden met het kapitalistische systeem en is doorgaans ook de felste tegenstander van linksere partijen, zeker communisten. Gereformeerden en hervormden werken makkelijker katholieken samen dan PvdAers met andere linkse partijen. Alleen voor politiek gewin wordt wel eens geflirt met GL en SP. Of zoals nu door Plasterk gepleit wordt voor samengaan met GL om zo de partij groot genoeg te houden voor haar functie van banenmachine in. En dat is meteen ook waar het fout is gegaan met de partij, de ideologie is slechts de verpakking. In de jaren 80 van de vorige eeuw werd een jonge Friese student en partijlid in Den Haag ontboden, ze vonden hem wel geschikt voor een Kamerlidmaatschap en zou natuurlijk veel jonge kiezers trekken. Hij vond het prachtig, maar keerde zwaar gedesillusioneerd terug. Tijdens het overdadige etentje in een luxe restaurant was hem een glansrijke carrière voorgespiegeld maar was hem niet één vraag over de politieke inhoud gesteld. Hij had bedankt.
Tien jaar later werd de partij overspoeld door baantjesjagers zonder enige politieke ideologie. Zochten die types hun heil meestal bij D66, toen de opmars daar stagneerde en er zelfs verloren werd kwamen ook andere partijen in beeld. Zij snuffelden bij partijen waar de kans op regeringsdeelname het grootst was, van VVD tot PvdA. In plaats van ideologisch bevlogen leden liep de partij vol met eigen carrière najagende figuren. Ook Wim Kok was zo’n type. Hij vertelde de rector van Nyenrode op diens vraag wat de zoon van een timmerman op zijn opleiding moest dat hem dat wel handig leek om later premier te kunnen worden. Hij was toen 19 jaar, 37 jaar later werd hij het.
En toen die carrièrekliek na Fortuyn werd afgestraft probeerde Wouter Bos als een boer met kiespijn weer wat linksig te doen, althans tijdens de verkiezingstijd. Maar toen Cohen dat later ook deed, waren de rapen gaar, want Job leek het te menen. Samsom werkte hem eruit met hulp van zijn maten Dijsselbloem en Timmermans.
Samsom was bij de PvdA gegaan na zijn Greenpeace-tijd en niet bij GL, omdat hij bij een grotere partij meer voor elkaar kon krijgen. Het is hem gelukt om die grote PvdA kleiner te maken dan GL.
Zoals de PvdA zich heeft gemanifesteerd rest haar de keus: of een geheel nieuw team van ware sociaaldemocraten (met jonge gasten als Bernie Sanders) vormen of met dezelfde poppetjes doorgaan en niet met GL, maar met de VVD fuseren.

Geef een reactie