Hugo is dood

Hugo Brandt Corstius is dood. Langzaam verdwijnen de originele geesten met scherpe blik. Hugo was een echte bèta, sterk in vergelijkingen, vergelijkingen die in het Geenstijl-tijdperk taboe zijn verklaard. Zodra je naar de WO2 verwijst ben je aan het Godwinnen, einde discussie. En zo is die oorlog van haar waarschuwende functie ontdaan, ruim baan voor extreem rechtse standpunten.
Hugo ontleedde elke kwestie tot de kern, hetgeen niet altijd in goede aarde viel. Duidelijk werd het wel. Hanteerde Hugo het fileermes genadeloos tot op het bot, tegenwoordig gaat men niet verder dan met een wattenstaafje over de huid te strijken.
Het recht op bijstand legde hij bloot in een prachtig stuk als Piet Grijs in VN. Iemand die niet wil of kan werken geef je bijstand, zo niet dan veroordeel je hem tot de hongerdood was zijn conclusie. Letterlijk schreef hij: “De ondankbaren moeten verhongeren. Verhongeren duurt te lang. Vergassen is beter. Ruding (Onno Ruding, Minister van Financiën) is de Eichmann (Hitlers rechterhand bij de Endlösung) van onze tijd.”
Dat was 1984, 30 jaar geleden. Ruding had toen voorgesteld om mensen die te weinig moeite deden om uit de bijstand te raken het recht op uitkering te ontzeggen. Werklozen bleven volgens Onno liever bij tante Truus om de hoek wonen dan naar de Randstad te verhuizen voor werk.
Dat was toen een uiterst rechtse en conservatieve manier van denken. Het toont aan hoe rechts ons land is geworden. Vergeleken met de Amsterdamse GroenLinks wethouder Andrée van Es is Ruding nu bijna een linkse gast.
Geert Mak vond Van Es indertijd een aanwinst voor de Pacifistisch Socialistische Partij, Fred van der Spek vond dat juist niet. Fred heeft gelijk gekregen.

Nog één Godwinnetje: “Als je weet hoe de Nederlandse Kultuurkamer werkte in 40-45, dan zie je een sterke gelijkenis met de huidige bijstandswet. En dan is Jetta Klijnsma de hedendaagse Joseph Goebbels”.
Het is tijd voor een nieuwe Hugo Brandt Corstius.

Geef een reactie