Als één van de laatste landen schafte Nederland in 1863 de slavernij af, en dan nog moesten de tot slaaf gemaakten 10 jaar doorwerken om de schade voor de slavendrijvers te beperken. Die kregen ook nog een zak geld voor elke tot slaaf gemaakte ter compensatie. Het is nu dus 150 jaar geleden en bij Keti Koti, de herdenking van de afschaffing van de slavernij op 1 juli, sprak dit jaar Klaas Knot, president van de Nederlandse Bank(DNB). Hij bood 150 jaar te laat excuus aan. Maar hij deed dat wel on-Nederlands goed. Ook onze DNB dankt zijn startkapitaal aan de slavernij. Zo goed als al onze oude instituties hebben ervan geprofiteerd. Maar onder ogen zien wat er voor gruwelijkheden voor onze rijkdom zijn gepleegd wil ons land niet. Balkenende vond nog dat we er juist trots op moesten zijn, op die ‘ware VOC-mentaliteit, toch!’
Ook Rutte weet zich er nog geen raad mee. Hij vindt blijkbaar dat 150 jaar te kort is voor excuses. Zijn eigen minister van Rechtsbescherming Franc Weerwind sprak op Keti Koti in Amsterdam. Hij mocht nog wel vertellen over het dramatische slavernijverleden in zijn eigen familie, maar Rutte had hem geen toestemming gegeven om net als Knot excuses te maken, namens het Kabinet en ons land. Er lag n.b. al een rapport klaar over ons slavernijverleden, ‘Ketenen van het verleden’, waarin duidelijk wordt dat het hoog tijd is om excuses te maken. Rutte heeft een beslissing daarover echter gewoontegetrouw voor zich uitgeschoven. Weerwind kreeg slechts toestemming om te zeggen dat het Kabinet voor 2023 met een reactie op dat rapport zal komen. Ons land zit politiek nog flink ‘vastgeketend’ aan de slavernij. Als Rutte geen moeite heeft met hedendaagse slavernij in China, Congo, Qatar of bij onze boeren (in de kassen en de champignonteelt), dan is excuses maken voor de mensenrechtenschendingen van het vaderlandse tuig dat 150 jaar geleden rijk werd met slavernij natuurlijk ook niet eenvoudig.
