Er zou een kloof zijn tussen stad en platteland, maar uit onderzoek blijkt dat niet te kloppen. Op dat onderzoek valt wel wat af te dingen, maar zoals de kloof in de politiek wordt gebruikt klopt zeker niet. Rechtse partijen zetten stadsbewoners weg als woke-types die de ballen verstand hebben van het boerenleven en de natuur. Die kennis hebben zij niet maar de boeren uiteraard wel. Rechts Den Haag schildert het platteland af als het ideaal waar ze nog naar elkaar omkijken, in de stad is het een en al woke en nog zo wat cliché’s. Maar op het platteland is het echt niet zo ideaal. De rijke herenboer is niet gelijk aan de dorpsschilder, zomin de ceo van een groot bedrijf aan de schilder in de stad. Het is overal een kwestie van klassenverschil. Maar het klopt wel dat er in de stad meer lhbtiq+-mensen rondlopen, tenminste openlijk, want het platteland blinkt zacht gezegd niet uit in tolerantie. Veel lhbtiq+-mensen zijn daarom het platteland ontvlucht.
In de steden van ons land zitten veel plattelanders of nazaten daarvan. Rotterdam is ooit volgelopen met ‘gelukszoekers’ uit het door werkloosheid geteisterde Brabant, want in de havenstad was wel werk. En zo gaat het altijd, mensen die voor werk niet alleen van ons platteland, maar uit de hele wereld naar ons land komen. Plattelanders die niet veel carrièrekansen zien of überhaupt geen werk denken te vinden in hun dorp of streek en daarom naar de stad trekken zijn niet anders dan de vluchtelingen die nu als ‘gelukszoekers’ worden afgeschilderd. Die komen doorgaans uit wel wat schrijnender gebieden dan ons platteland. Ook de asielzoekers die vanwege hun geloof, overtuiging of geaardheid hiernaartoe zijn gevlucht zijn niet anders dan de plattelanders die hun dorp of streek ontvluchten vanwege de intolerantie jegens hen. Alleen is de intolerantie die asielzoekers zijn ontvlucht wel een stuk gruwelijker. Niet veel minder gruwelijk dan de vluchtelingen voor oorlogsgeweld.
Wat stemgedrag betreft doen de plattelanders die hun geluk in de stad zijn gaan zoeken nog altijd hetzelfde als hun thuis gebleven dorps- en streekgenoten, conservatief rechts. En stemt op het platteland de in de kast gebleven lhbtiq+-er wellicht net zo progressief als zijn naar de stad gevluchte dorps- en streekgenoten. Het enige verschil tussen stad en platteland is dat minderheden iets openlijker kunnen zijn wie ze zijn in de stad dan op het platteland. Dat op het platteland vaak veel verzet is tegen de komst van azc’s is niet zo gek, hun eigen minderheden jagen ze al eeuwen naar de stad. De ‘gelukszoekers’ van het platteland en hun nazaten in de steden verschillen daarentegen amper van hun oude dorps- en streekgenoten, ook zij willen vaak geen azc. Omtinken en nabuurschap klinken mooi, maar van solidariteit is geen sprake.
