Toen links populair was deed rechts dat vaak af met het cliché: “wie jong is en niet links heeft geen hart, wie oud is en niet rechts heeft geen verstand”. Vooral Hans Wiegel bezigde het vaak.
Natuurlijk klopt het dat veel van de zich ooit links noemende jongeren er veel rechts zijn geworden. Denk aan Hans Janmaat, Pim Fortuyn, Rita Verdonk, Gerrit Zalm en Hans Hoogervorst. Maar bijvoorbeeld ook Willem Vermeend en André van Es, alleen zijn die laatsten niet overgestapt naar een rechtse partij, nee, zij maakten hun linkse partij rechts.
Het is echter niet het verstand dat met de jaren komt waardoor zij naar rechts zijn gegaan, het is het goedbetaalde pluche waardoor zij bij de rijkere klasse zijn gaan behoren, zelfs de Koning(in) een handje mogen geven. En vaak is het niet meer dan het alsnog voldoen aan de verwachtingen van hun rechtse ouders.
Het Duitse kind van nazi-ouders dat als advocaat met de RAF sympathiseerde is nu aanhanger van een neonazistische beweging. Is dat nieuw verworven verstand?
Links is in theorie het beschaafde alternatief voor rechts. Rechts staat voor een harde vechtmaatschappij, ieder voor zich. Links staat voor gelijke kansen en eerlijk delen.
Rechtse opportunisten zijn daarom vaak per definitie links als zij (nog) niets hebben, want (nog) kansloos in die rechtse vechtwereld.
Zo worden idealistische bewegingen altijd overlopen door opportunisten en aivd-infiltranten, niet zelden zijn de ware idealisten er in de minderheid. En als dan de boel ontspoort krijgen zij ook nog de hoon.
