Luister naar de ander

Een kind wordt gepest omdat het iets afwijkt van de groep, kleur haar, vriendelijk gezicht of een andere huidskleur enz. De groep maakt zich sterk door pesten, immers, iedereen weet dan dat je pas veilig bent als je bij de groep hoort. De paar dominanten die de groep leiden krijgen zo heel veel macht en kunnen jonge levens maken en breken, maar vooral dat laatste. Het schoolplein is het fundament van onze maatschappij. Het pestgedrag en alles wat daarmee samenhangt verdwijnt natuurlijk niet als kinderen ouder worden. Het is dan onderdeel van de cultuur, van de wijze waarop we met elkaar omgaan. Aan pestgedrag werd nooit wat gedaan en het is nog steeds behelpen. Je ziet het overal in de maatschappij terug. Het is ‘wij’ tegen ‘zij’. En die ‘zij’ zijn de gepesten, die worden door de pestkoppen verketterd en door alle bange meelopers gemeden. Zij belanden in een vorm van isolement.

In de rechtsspraak wordt steeds strenger gestraft. De dader wordt niet meer als mens die door omstandigheden is ontspoord gezien, maar hij of zij is het ‘Kwaad’. De rechter flank in de politiek probeert rechters maatwerk te ontnemen bij de strafoplegging, minimumstraffen voor delicten hebben ze al vastgelegd. Natuurlijk zijn er psychopaten, maar langzamerhand zie je die meer in de politiek dan in de rechtszaal. Oud-rechter Frank Wieland kan zijn emoties nauwelijks de baas als hij verteld hoe ver onze rechtsspraak al aan humaniteit heeft ingeboet. Hij had nog wat mooie woorden die ook zeer van toepassing zijn op conflicten als in Israël: ‘Luister naar de ander, dat maakt het strafrecht aangenamer. Waar het aangenamer is, heerst meer begrip, en waar begrip is, ga je oplossingen zien’.

Door het sluiten van de grenzen met Gaza hielden de contacten tussen joden en Palestijnen op. Na elke aanslag door een Palestijn, hoe klein ook, volgt altijd een wraakactie van het Israëlische leger. De huizen van de familie van de aanslagplegers worden opgeblazen. Bij de acties valt een veelvoud aan slachtoffers, dat zou nieuwe aanslagen voorkomen, maar het tegendeel is waar. De regering van Netanyahu noemt Palestijnen openlijk ‘beesten die het verdienen om als beesten behandeld te worden’. Als je mensen beesten noemt, dan moet je niet raar opkijken dat ze zich als beesten gaan gedragen. Laat hen de woorden van oud-rechter Wieland ter harte nemen.

Geef een reactie