Op de Filipijnen is de lokale PVV aan de macht gekomen. Duterte stoort zich niet aan mensenrechten of verdragen en laat zijn politiekameraden nu openlijk als doodseskaders tekeer gaan. Iedere vermeende drugsgebruiker, door hem meteen als crimineel bestempeld, wordt op straat doodgeschoten. Niet opgepakt, verhoord en voor de rechter gesleept, nee, dit is optreden zoals ook sommigen in Rotterdam het zouden wensen, geen woorden maar daden.
En de eerste stappen in die richting zijn in Rotterdam inderdaad al genomen. In Manilla zijn het de arme sloebers in de gettowijken die levend van een euro of twee per dag hun ellende ontvluchten door het gebruik van drugs. In Rotterdam zijn het dezelfde pechvogels die hard worden aangepakt. Zij worden in Manilla aan de Maas niet doodgeschoten, maar bij hun huisvesting krijgen zij wel problemen. Een paar meldingen van klagende buren zijn genoeg om je Rotterdam uit te jagen. Voor jou geen huurwoning meer.
De dealer koopt zijn huis en heeft nergens last van. Zijn advocaat, accountants en bankvrienden evenmin. Duterte laat op de Filipijnen die kapitaalkrachtige criminelen net zo ongemoeid als de Leefbaren dat in Rotterdam doen.
Suzanna Jansen had met haar boek “Het pauperparadijs” een bestseller, deze zomer werd het als toneelstuk opgevoerd in Veenhuizen. Alle voorstellingen uitverkocht. De gruwelijke historie van arme verschoppelingen die naar (o.a.) het Drentse Veenhuizen werden gedeporteerd vinden velen schokkend, maar rechts Nederland heeft het niet gelezen of gezien en slaat dezelfde weg weer in.
De VK plaatste gisteren, de dag waarop zij ook verslag deden van de rechtszaak tegen hun krant vanwege een stigmatiserende foto met tekst, alweer zo’n foto met nog onsmakelijker tekst. Dit keer niet een aangehouden man met baard als illustratie bij de jacht van de politie op terroristen, maar een toevallig passerende moeder met kinderwagen en zoontje als voorbeeld van verloedering.
De man met “moslimachtig” uiterlijk werd aangehouden bij een controle door de politie. In combinatie met de tekst kon de man (herkenbaar in beeld) gezien worden als terreurverdachte. Gister moest de foto “het verschil” aantonen tussen het deel van een straat waar de Rotterdamse Duterte, Marco Pastors, de “kansarmen” had verdreven en het deel waar dat (nog) niet was gebeurd. De foto liet het “criminele” deel van de straat zien. Naast de vrouw en haar kinderen was er slechts Marco Pastors te zien, poserend als een Tony Soprano. “Het verschil” dat de dienstdoende redacteur erin zag zegt alles over deze redacteur.
