Activisten lijmen zich vast aan het wegdek, aan een schilderij van Van Gogh of aan het blad van een talkshowtafel. Zo hopen zij hun strijd voor de goede zaak onder de aandacht te krijgen. Helaas gaat het vervolgens in de talkshows vaak meer over de wijze waarop de aandacht werd gezocht dan over het ernstige probleem dat de activisten aan de orde willen stellen. De onleefbaarheid van de aarde als wij doorgaan met onze verwoestende wijze van omgang met ons milieu. De acties zijn zonder uitzondering geweldloos. Jezelf vastlijmen zal hooguit jezelf schade berokkenen en wat soep of verf tegen de glasplaat van een schilderij is met een poetslap zo opgelost. De lijmresten zijn met zonnebloemolie te verwijderen. Toch mag op onze nationale Radio 1 een ‘deskundige’ de acties onweersproken militant’ noemen, een hele rits van dat soort kwalificaties passeert in de media.
Boerenacties vol intimidatie, inrijden op politie, gevaarlijke blokkades op snelwegen en brandstichting, gier spuiten in drinkwaterreservoirs, slopen van politieauto’s, kappen van bomenrijen enzovoort worden met begrip ontvangen. Activisten die zich terecht zorgen maken over de klimaatverandering worden als militant weggezet. Het door de rechter opgelegde snel ingrijpen bij het stikstofprobleem wordt door het Kabinet Rutte op de lange baan geschoven, net zoals alle afspraken om klimaatverandering tegen te gaan. De milieurampen nemen intussen in kracht en aantal toe, van Pakistaanse overstromingsrampen tot hittegolven van meer dan 50 graden in India en noodtoestanden in Kenia en Nigeria. De effecten van het westerse plunderen van de aarde gaan volgens de oude koloniale indeling, hier de rijkdom, in Afrika en Azië de rekening. Die komt hier straks ook, maar we willen het niet zien. Onze boeren willen letterlijk ‘domweg’ doorgaan met het vernietigen van het milieu. Zij verzetten zich dus wèl militant met geweld en dreiging tegen maatregelen om de leefbaarheid van onze planeet te redden. De vredelievende acties van Extinction Rebellion worden beschimpt en gewelddadig (tegen goederen) genoemd. Maar waar zal het Melkmeisje van Vermeer zijn in 2100 als Nederland onder water staat en onze nazaten zijn verdronken op hun vlucht in bootjes over de Middellandse Zee naar Afrika, teruggeduwd en lek gestoken door de Afrikaanse kustwacht.
