Mondiaal landbouwbeleid

Sinds de banken de Nederlandse boeren als nieuwe melkkoe hebben ontdekt verrezen er in rap tempo megastallen. De banken, niet alleen de boerenbank Rabo maar ook de ABN Amro, leenden miljoenen aan de boeren die zij eenvoudig zouden terugverdienen met de honderden koeien in hun nieuwe stallen. De rekenvoorbeelden die de accountmanagers lieten zien waren van een onnozele simpelheid. Nu krijg je 30 cent voor een liter melk, straks vang je met drie keer zoveel koeien drie keer zoveel. Wellicht nog wel meer, want het gaat dan ook nog eens veel efficiënter. Veel boeren geloofden de praatjes en zagen een prachtige toekomst als miljonair. Maar dat er ook zoiets bestaat als marktwerking, dat is hen ontgaan. Niet verwonderlijk voor een sector die de grootste gebruiker is van overheidssubsidies. Dat de banken niets vertelden is ronduit crimineel, maar zo staan zij intussen algemeen bekend. Of het nu over derivaten of woekerpolissen gaat, die hele financiële wereld is onverbeterlijk misdadig.
Door de enorme plas melk die nu de markt overspoelt dalen de prijzen. Uiteraard, maar de boeren kunnen het niet geloven. Zij zullen moeten ploeteren voor de aflossing aan de banken en van het gedroomde Zwitserleven komt voorlopig niets terecht.
In eigen land ontsieren fabriekshalachtige stallen het landschap te midden van kaal groen asfalt dat Engels raaigras heet. De lucht is zwanger van de enorme hoeveelheden gier.
De bodem raakt ernstig vervuild, het broeikaseffect bloeit er als enige bij op. Het is een mondiaal probleem.
In Brazilië wordt het oerwoud gekapt om er veevoeder voor onze koeien te verbouwen.
In Afrika lijden de boeren onder onze handelsbelemmeringen en onder onze gesubsidieerde export van landbouwproducten. Deze zomer komt daar een nieuw probleem bij, de vroeg terugkerende grutto. Je zou het niet bedenken, maar de grutto is ineens een boosdoener. Bijna 90% van de grutto’s komt jaarlijks naar ons land om zich voort te planten en dat lukt hen nauwelijks meer. Het boerenland is ongeschikt geworden en dus keren zij maar weer terug naar Afrika. Veel te vroeg, want de boeren in Senegal hebben dan net de rijst gezaaid. De grutto’s eten die zaadjes gretig op.
De Hollandse boer moet tot zijn verdriet van een modaal inkomen rondkomen, de Afrikaanse boer is brodeloos geworden dankzij de miljonairsdroom van zijn Hollandse collega.

Geef een reactie