Ons land is zo verrechtst dat de NPO nog steeds als links wordt gezien. Bij talkshows en informatieve programma’s van alle omroepen schuiven Telegraafmedewerkers aan als deskundigen. Die krant noemt zichzelf activistisch. Met roeptoeters als Wierd Duk en Marjan Zwagerman bestoken zij het land met extreemrechtse standpunten. Het zoeken naar een links geluid bij de NPO is bijkans vergeefs, je mag blij zijn met iets minder rechts. Toch wordt er doorlopend gerept over polarisatie, en daarbij de toevoeging “van beide kanten”.
Bij de zwarte pietdiscussie was dat overduidelijk. Het geweld daar komt altijd van één kant, van de voorstanders van het koloniale relikwie. Hoewel ook de politie zich bij tijd en wijle als agressor gedroeg, maar dan wel tegen de anti-zwarte pietdemonstranten. Van de tegenstanders is er slechts één actie bekend die iets met geweld van doen had, de uitspraak van Akwasi dat hij als hij nog één zwarte piet zou tegenkomen die persoonlijk op zijn gezicht zou trappen. Die woorden sprak hij in een emotioneel betoog en heeft hij naderhand teruggenomen.
De blokkeerfriezen wisten zich gesteund bij hun levensgevaarlijke actie door de politie, maar kregen toch een rechtszaak aan hun broek. Dankzij een crowdfundactie konden zij hun advocaten betalen en bleef er nog een bedrag van meer dan een ton over. Daar zou een feestje van gegeven worden, maar er is niets meer van vernomen. In de kas van Jenny Douwes’ Forum verdwenen wellicht.
De nuance is verdwenen, zelfs taboe verklaard. Marjan Zwagerman werd een open riool na het zien van de docu gister over Siegrid Kaag. Maar daar houden ze bij de NPO van. Kaag staat symbool voor nuance, een ook in de politiek zeldzaam geworden eigenschap en is daarmee een geliefd mikpunt. De eindredactrice van Op1 Rachel Franse zei het onomwonden in een interview met de Volkskrant, nuance wil zij niet hebben, daar zit de kijker niet op te wachten denkt zij. En zo hitst de NPO samen met de Telegraaf het land lekker activistisch op, tot alle partijen op die lijn zitten en de Kamerzetels alleen nog maar door excentrieke fascisten en gefrustreerde egotrippende roeptoeters bevolkt worden. En die willen maar één ding, één cultuur, de ouderwetse witte dominante christelijke koloniale. Een eind aan de multiculturele samenleving en dus ook een eind aan de nuance. Maar er komt mogelijk toch kleur in de politiek, Bij1 staat op 1 Kamerzetel in de peilingen. De nuance die Bij1 brengt heet in deze tijden radicaal. Zo noemen zij zich dan ook maar.
