Met het neoliberalisme kwam ook de ellende binnen in het onderwijs. Dat er wel wat verbeterd kon worden was zonneklaar, maar helaas waren de ogen op de Angelsaksische wereld gericht en dat is nou net niet zo’n goed voorbeeld. En terwijl iedereen allang wist dat al die “vernieuwingen” in het onderwijs eerder tot verslechtering dan tot verbetering hebben geleid bestond Paul Rosenmüller het een paar jaar geleden om toch weer Engeland als lichtend voorbeeld aan te wijzen. Maar ja, hij vond het Cola schenken op scholen ook al geen slechte zaak.
Finland staat wereldwijd aangeschreven als land met het beste onderwijs, ook nog voor iedereen toegankelijk en zeker niet duur. Hier schieten particuliere scholen uit de grond, wordt massaal bijles gegeven, maar voor de ouders die dat niet kunnen betalen resteert de buurtschool waar je van moet hopen dat die nog wat leerkrachten met kennis en vaardigheden heeft weten te behouden. De kans is inmiddels groot dat hun kinderen òf bij gebrek aan een leerkracht les krijgen van een ouder die na twee middagen “klaar is gestoomd” voor het onderwijs, òf van een door de bankencrisis ontslagen gefrustreerd figuur die zijn Wall Street-droom zag verdampen. Of naar huis gestuurd omdat ook die krachten niet voor handen waren.
Ons onderwijs maakt onnozel werd afgelopen week in de VK betoogd. Als reactie werd een Twents spreekwoord aangehaald waarin werd gesteld dat kennis niet nodig is als je rijk genoeg bent. Een waarheid als een koe als je kijkt naar ons rijke landje.
De tweedeling zet zich hier onverdroten voort, de rijken rijker, de armen armer. De kans om rijk te worden is er nog wel, de kans om armer te worden is flink groter. Dat de Finnen het zoveel beter doen -beter onderwijs, minder uren werken en gelukkiger dan wij- komt mede door hun gelijkheidsstreven, het is een socialistisch ingesteld land. Op school krijgen kinderen één deel van de dag kennis aangedragen, het andere deel worden de kinderen die het niet konden bijbenen door de onderwijzer individueel bijgespijkerd. Geen huiswerk, geen bijles en allemáál beter opgeleid van school dan hier.
Ook onvoorstelbaar hier, zij hebben een vrouw als minister-president, Sanna Marin, 34 jaar oud en belangrijker, een socialist zoals je ze hier amper meer ziet.
