Ongezien door de volksvertegenwoordigers

Viroloog Ab Osterhaus genoot veel vertrouwen als overheidsadviseur, maar verloor dat even hard na onthullingen door Argos over zijn aandelenposities bij farmaceuten die in vaccins gespecialiseerd zijn. De lobby om meisjes te vaccineren tegen baarmoederhalskanker werkte deels contraproductief, er hing teveel de schijn van financieel belang om heen. Het begon 25 jaar geleden met het “beste Els”(Borst, toenmalig minister van Volksgezondheid) -briefje van Kamerlid en lobbyist voor de farmaceuten Frits Bolkestein(VVD) en eindigde in een breed gedragen argwaan. Door alle schandalen bij de Big Farma die sindsdien aan het licht kwamen kan iedereen weten dat daar slechts de winst telt en die liegt er niet om. Winstmarges van tientallen procenten voor kankermedicijnen, doorgaans op een universiteit ontwikkeld en de patenten voor een prikkie aangeschaft. De prijsbepaling is dankzij een klokkenluider uitgelekt, er wordt niet gekeken naar de productie- en ontwikkelingskosten, maar alleen hoeveel de gek ofwel de zieke en zijn verzekeraar ervoor willen betalen. Ook nu mogen we zien hoe de Amerikaanse fabrikanten Pfizer en Moderna vaccins met een flinke winstmarge op de markt brengen. Phizer heeft de winst nog eens opgeschroefd door de prijs per 1 januari met 5% te verhogen.

Voor het westen zijn de pittige bedragen nog wel op te brengen, maar in grote delen van de wereld zijn die onbetaalbaar. De gevolgen van corona zijn al zo dramatisch in Afrika dat er nu meer mensen aan honger sterven vanwege de coronamaatregelen dan aan de corona zelf. Maar voor het testen is de morele standaard laag genoeg om dat in diezelfde arme landen te doen. Niettemin zijn er in Noorwegen 13 witte kwetsbare ouderen na de vaccinatie gestorven. Kennelijk zijn er niet veel kwetsbare oudere zwarte mensen om te testen in Afrika, als je kwetsbaar bent word je daar natuurlijk niet zo oud.

Of het nu de politie, de belastingdienst of de farmaceut is, etnisch profileren doen ze allemaal. En als het al naar buiten komt tracht men het te bagatelliseren om vervolgens gewoon op de oude voet door te gaan.
Er is kennelijk geen “volk”-svertegenwoordiger noch journalist die een slachtoffer van de toeslagenaffaire kende, hun bubbel kent geen vertegenwoordigers. Lilian Marijnissen wees er fijntjes op dat er ook slachtoffers van de affaire in de Tweede Kamer werken, maar de meeste bewindslieden en Kamerleden lopen ook aan hen voorbij.

Geef een reactie