Ontwikkelingssamenwerking is handel

Ooit had Nederland een naam hoog te houden op het gebied van ontwikkelingssamenwerking. Niet dat alles daar zo prachtig verliep, maar het budget was in elk geval conform de internationale afspraken. Dat er (te) veel geld opging aan de ontwikkelingsorganisaties zelf en dat het allemaal nog in de paternalistische vorm gegoten werd, dat was wel te begrijpen, Nederland bezat of beter bezette eeuwenlang landen, “onze” koloniën, en dat heeft diepe sporen in de samenleving getrokken. Zie het tumult over de zwarte piet-discussie. Het feodale denken gaat hand in hand met racisme, apartheid is niet alleen Nederlands wereldbekendste woord, die manier van denken zit in de vaderlandse genen. Balkenende refereerde nog aan onze geschiedenis van slavernij met zijn uitroep over de “VOC-mentaliteit. En dat bedoelde hij positief(!).
Met het aantreden van de Kabinetten Rutte is het Ministerie van Ontwikkelingssamenwerking in feite opgeheven. Het is een ministerie van handel geworden, alleen in de naam houdt Rutte achterbaks nog de schijn op dat er wat aan de rampzalige koloniale erfenis wordt gerepareerd: Ministerie van Ontwikkelingssamenwerking en Handel.
Zie wat het ministerie doet en je weet dat het alleen om “onze” handel gaat. Heineken subsidiëren bij de bouw van brouwerijen in de hongerende Hoorn van Afrika zal zeker niet helpen, al helemaal niet als lokale boeren ervoor van hun land zijn verdreven en er nu hop in plaats van graan geoogst wordt. Bier in plaats van brood.
De elite in Afrika is grotendeels in het zadel gezet door de voormalige kolonisators en werken veelal ten behoeve van hun oude bezetters en zichzelf. Zo kon Idi Amin dankzij zijn militaire opleiding in Engeland Oeganda jarenlang wreed onderdrukken, dat lot bleef ook weinig andere Afrikaanse landen bespaard. Nog steeds houden de oude koloniale onderdrukkers de nieuwe heersers aan de macht, het gaat immers om de handel en die floreert uitstekend met wat steekpenningen aan een dictatuur. Er verdwijnt zo jaar in jaar uit meer geld uit Afrika dan erheen gaat.
Jan Pronk ,oud minister van Ontwikkelingssamenwerking, zei het zo: “als wij de bevolking daar geen hulp brengen, dan komen zij het wel halen”. En dat was nog ver voor de komst van de huidige klimaatvluchtelingen. Alle rechtse partijen willen nu een muur om Europa of zelfs Nederland en miljarden voor Defensie om hongerend Afrika buiten de deur te houden. Solidariteit kent men hier niet meer, in Afrika is dat begrip nog alom bekend. De spaarzame medicijnen die wij in Afrika dumpen delen zij met hun buren. Helaas zijn halve kuren funest, het werkt niet en resistentie is het gevolg. Maar voor een solidair mens is het onbestaanbaar om zelf te genezen en tegelijk zijn buren te zien sterven. Het is de wrede hulpverlening die dit met te weinig medicijnen veroorzaakt.
Wat kiest Nederland woensdag?

Geef een reactie