Met overal in de EU extreemrechtse partijen die of grote invloed hebben op het landsbestuur of zelf aan de macht zijn is het politieke midden ook verder naar rechts opgeschoven, zeker op het onderwerp asielzoekers. De EU is op dat onderwerp afgelopen week helemaal onderuit gegaan wat beschaving en mensenrechten betreft. Harde maatregelen zijn aangekondigd, alsof Frontex, de Europese grens- en kustbewaking, nog niet hard genoeg zou zijn. Die doet aan push backs en andere de dood tot gevolg hebbende acties, En alsof de door de EU gefinancierde ‘opvang’ in Libië en Tunesië zo netjes gaat. In Libië worden achter elkaar massagraven ontdekt van vluchtelingen en in Tunesië droppen ze vluchtelingen in de woestijn wat ze vrijwel zeker niet overleven. Het is blijkbaar nog niet hard genoeg, ze luisteren goed naar Marjolein Faber in Brussel. Nu wil de EU alle vluchtelingen van wie de asielaanvraag is afgewezen naar hubs uitzetten, naar landen waar ze worden opgevangen in afwachting van terugkeer naar hun land van herkomst.
Libië en Tunesië zijn kennelijk niet voldoende meewerkend. Onze minister Reinette Klever(PVV) had Oeganda al bereid gevonden voor een hubfunctie vertelde ze na een bezoek aan dat land. Wat mensenrechten betreft is dat land een ramp, maar Klever vindt het juist perfect. Alleen bleek de Oegandese regering niet op de hoogte van Klevers plannen. Welk land of welke landen de EU in gedachten heeft is (nog) niet bekend. Maar het is schandalig dat de schatrijke EU nu landen buiten de EU wil opzadelen met vluchtelingen die nergens heen kunnen, die in die landen dan hun leven mogen slijten als in een gevangenis zonder enig toekomstperspectief. Het betreft namelijk voornamelijk vluchtelingen waarvan het land van herkomst hen niet wenst terug te nemen. In Afrikaanse landen en het Midden-Oosten hebben de meeste landen al veel vluchtelingen. In de EU is 1,5% van de bevolking vluchteling, vooral vanwege de grote groepen vluchtelingen uit Syrië en Oekraïne. Maar in het kleine Libanon is 31% van de bevolking vluchteling, in Egypte is naar schatting 10% van de bevolking vluchteling en het straatarme Kenia vangt niettemin net zoveel vluchtelingen op als het stinkend rijke Europa.
Marjolein Faber wil het hardste beleid ooit tegen vluchtelingen. Een echtpaar uit Oekraïne heeft haar harde aanpak mogen ervaren. Zij vluchten in de Sovjettijd naar de VS, werkten daar 17 jaar als arts en tandarts maar werden toen alsnog teruggestuurd naar het inmiddels zelfstandige Oekraïne. Maar daar heetten ze het paar niet welkom want ze hadden nog Sovjetpaspoorten. Omdat hun vliegtuig een tussenstop op Schiphol had gemaakt werden ze uitgezet naar ons land. Hier werden ze niet erkend als vluchteling, mochten ze niets en hebben ze inmiddels 17 jaar geleefd zonder werk, huis en verzekering. Vorig jaar kregen ze eindelijk gelijk van de Raad van State, en moesten ze alsnog erkend worden als vluchteling. Maar Faber kwam onmiddellijk in actie. Donetsk, waar ze vandaan komen is nu oorlogsgebied, maar elders in Oekraïne is wel plaats denkt zij. De EU zal met belangstelling hebben toegekeken naar haar hardste asielbeleid ooit met Oekraïne als veilige hub.
