Open grenzen, minder migranten

Overal spelen (extreem-)rechtse politici in op de xenofobe onderbuik, een tsunami of een invasie van asielzoekers, omvolkingstheorie, eind aan onze cultuur, onze sociale voorzieningen die bezwijken onder vluchtelingen, een enorm woningentekort door vluchtelingen, onze zorg, alles gaat eraan door de komst van de halve wereld naar ons arme landje. De media gaan voor een groot deel enthousiast mee in die framing, vaak nog gepaard met een flinke dosis dehumanisering van de migranten. Een door de nazi’s beproefd concept met de holocaust als resultaat. Het leidde afgelopen weken in Engeland tot heftige rellen en brandstichting van vluchtelingenopvangcentra. Dankzij de kranten van mediamagnaat en Trump-aanhanger Rupert Murdoch is een vluchteling voor veel Engelsen een verkrachtende en stelende profiteur. En hier heeft het tekort aan woningen niets te maken met vluchtelingen, het is een direct gevolg van de bankencrisis en de politiek. Onder Rutte zijn er in 8 jaar 100.000 sociale huurwoningen verdwenen door verkoop en sloop en een gebrek aan nieuwbouw in de sociale verhuur terwijl de vraag sowieso opliep.

Kijk eens naar de cijfers, zie hoe het hier en daar gaat en de conclusie luidt 180 graden anders. Het blijkt dat landen met open grenzen minder migranten trekken. Juist dichte grenzen zorgen ervoor dat mensen koste wat het kost binnen willen komen, bij een open grens kun je in en uit wanneer je maar wil, dan blijven veel migranten toch wat langer thuis, al is het daar heel zwaar. Maar ze weten, als het totaal ondragelijk wordt kan ik altijd nog naar het opengrenzenland. Zit die grens dicht, dan moet ik elke kans aangrijpen om er te komen. En de arbeidsmigrant komt en gaat, nu blijft hij want terugkomen is gevaarlijk en moeilijk.

Engeland zag na de Brexit het aantal asielzoekers toenemen, terwijl de onvrede over de komst van hen voor velen de reden was geweest om voor het verlaten van de EU te stemmen. Verder dan een soort Israël oplossing kwam de rechtse regering in Londen niet. Europa was in 1945 bijna van al zijn Joodse burgers af door de holocaust. De paar overlevenden moesten een veilig heenkomen hebben werd bedacht. En dat was uiteraard niet hier in Europa. Madagaskar viel af en het werd een deel van Palestina waar de Engelsen de baas waren. Een koloniale ingreep op een zeer discutabele en wrakke basis. Het zorgde bij de start al voor moordpartijen onder Palestijnen en voor honderdduizenden vluchtelingen. Het hele Midden-Oosten is sindsdien een instabiel door oorlogen geteisterd gebied met de huidige Gaza-oorlog als zoveelste dieptepunt. De rechtse Engelse regering had dit keer Rwanda in gedachten als vestigingsplaats voor een nieuwe vijand van het volk, de vluchteling moest er zijn nieuwe thuis vinden. Moest nu ook Afrika een conflictgebied worden à la het Midden-Oosten? Wie minder migranten wil moet de enig bewezen methode toepassen: negeer de rechtse media en politiek en open de grenzen.

Geef een reactie