Orgaanhandel geeft meer ongelijkheid

Het is en blijft een slechte en zwakke wijze waarop orgaandonatie is geregeld in ons land. Tot een even simpele als heldere regeling komen de Haagse politici niet, terwijl dat helemaal niet zo moeilijk hoeft te zijn. De net aangepaste wet is alweer zo vaag dat het geen nieuwe donoren heeft opgeleverd, erger, er zijn zelfs donoren die zich hebben teruggetrokken. Waarom niet één duidelijke vraag aan de burger: bent u voor of tegen orgaandonatie? Degenen die vóór zijn spreken zich daarmee uit om, mocht het nodig zijn, organen te doneren of te ontvangen. Geen donor, dan heb je ook geen recht op een donororgaan. Klaar, einde discussie.
De illegale orgaanhandel is daarmee helaas niet ten einde, want er zullen altijd Paul Wittemannen zijn die zich niet aanmelden, maar mochten zij zelf op een donororgaan aangewezen zijn dan wijken zij vast en zeker uit naar Thailand of een ander vakantieoord waar zij zich en passant van een nieuw orgaan voorzien.
Nu komt er geen roep om de donatie te vereenvoudigen, maar wil men die illegale handel legaliseren. Dat zou beteken dat je een nier kunt verkopen, of een deel van je lever. Als dat gebeurt dan zal dat de handel flink stimuleren, wie doneert dan nog om niet? Gevolg zal zijn dat de Paul Wittemannen niet meer naar het buitenland hoeven om op eigen kosten illegaal een orgaan te kopen en te transplanteren, maar dat in eigen land kunnen laten doen, deels op kosten van de zorgverzekeraar. Alle organen gaan dan naar degenen die zich met een gekocht orgaan bij het ziekenhuis melden, de minder kapitaalkrachtige is dan aangewezen op het handjevol donoren dat geen commercieel, maar een empathisch motief heeft om donor te zijn. Het leven zal dus voor de arme landgenoten eerder voltooid zijn dan voor de rijke.

Geef een reactie