Een jaar of nog langer zijn allerlei bureaus bezig om zaken als grensoverschrijdend gedrag te onderzoeken. Maar ook het (gebrek aan) optreden van politie is soms onderwerp van onderzoek. Schieten we wat op met die onderzoeken, zijn ze wel deugdelijk? Zeker is dat het gigantisch veel geld kost. Maar we moeten ook constateren dat die bureaus helemaal niet gespecialiseerd zijn in dit soort zaken. Een bureau Hoffmann Bedrijfsrecherche is wellicht kundig op het gebied van bedrijfsrecherche, maar is het dan ook kundig op het terrein van grensoverschrijdend gedrag? Je zou toch verwachten dat in werksituaties waar de boel uit de hand loopt er intern ingegrepen wordt, zeker bij de overheid. Maar nee, de leidinggevenden verzaken en besteden hun werk uit. En dan gaat de kassa rinkelen. Had Vera Bergkamp even goed nagedacht nadat ze 2 anonieme brieven had ontvangen met klachten over Arib, dan had zij zelf met de betrokkenen de onvrede kunnen uitpraten. Met de klachten en het tijdstip waarop die binnenkwamen heeft zij moeten weten uit welke hoek die kwamen. Immers, Arib was al vertrokken als Kamervoorzitter.
De klachten kwamen toen bekend werd dat Arib een commissie zou voorzitten en daar hadden de 2 klagers blijkbaar geen zin in. Dat waren dus 2 bij die nieuwe commissie betrokken ambtenaren. Dan ga je met de betrokken ambtenaren en Arib om tafel en praat het uit. Dat zou een Kamervoorzitter toch moeten kunnen en dan was Arib de schade aan het eind van een mooie carrière bespaard gebleven. Hoe groot kan de emotionele schade vanwege een keer met stemverheffing spreken zijn. Het gebeurde ook nog bij de door de Kamer opgelegde reorganisatie die Arib moest leiden. Reorganiseren is een harde akelige klus die altijd ontevredenheid, pijn en woede veroorzaakt en moeiteloos tot klachten zoals in de 2 anonieme brieven kan leiden. Niettemin waren de meeste ambtenaren helemaal niet zo ontevreden over Arib, er was niemand ontslagen, het bleef bij een enkele overplaatsing. Bergkamp ging niet kijken of ze het zelf kon oplossen, maar schakelde de landsadvocaat en Hoffmann Bedrijfsrecherche in. Daarvan kon je al vermoeden dat die nauwelijks met iets zouden komen, behalve een miljoenenfactuur.
Bij de politie werd onderzocht waarom de anti-zwarte-piet-demonstranten bij Staphorst niet werden beschermd, ook alweer een jaar geleden. De politie was tekort geschoten luidde de conclusie deze week. Dat had je ook in een uur kunnen vaststellen, zeker de eigen politieleiding. Maar nee, daar ging dus ook weer een jaar onderzoek door de Inspectie van het ministerie overheen. De VVD/CDA-regeringen hebben de burger als vijand behandeld en dat wantrouwen infecteert de hele maatschappij. Zelf ingrijpen gebeurt niet, alle controle en onderzoek wordt (extreem duur) extern ingekocht. En dat blijkt doorgaans ook nog eens ondeugdelijk of tekort schietend te zijn. Ofwel, weggegooid geld. Bij Arib kwamen de klachten van hoge ambtenaren die moeite hadden om als 7 vinkers naast en zelfs iets onder Arib met minder vinkjes te moeten werken. Dan zijn de tere luxe zieltjes kennelijk snel geraakt bij een iets verhoogde toon van spreken. En dat de politie bij Staphorst niet ingreep kon slechts 2 dingen betekenen. Of de burgemeester had het verboden, of het was werkweigering. Die conclusie had je meteen kunnen trekken.
