Eind jaren 70 blikte de Amsterdamse oud-verzetsstrijdster Rika Bouman terug op de oorlogsjaren in het radioprogramma Het Gebouw van de VPRO. Aan het slot gaf ze de interviewer een wijze raad mee: ‘pas op jongeman, vooral voor je eigen mensen’. Sinan Can schonk in zijn prachtige column in de VARA-gids aandacht aan een islamitische wijsheid die mooi aansloot bij de uitspraak van de oud-verzetsstrijdster. De neef en schoonzoon van de profeet Mohammed, Ali ibn Abi Talib (ca. 600-661), reageerde op zijn metgezel, die waarschuwde voor een onbetrouwbaar figuur, met de woorden: ‘ik vrees niet degene voor wie ik nooit iets heb gedaan, het zijn juist de mensen aan wie ik goedheid heb bewezen die mij pijn kunnen doen’.
Het zijn wijze levenslessen waarvan we dagelijks kunnen zien hoe waar ze zijn. Was Ronald Plasterk een kritische columnist in de VK en sociaaldemocraat, hij draaide in een vloek en een zucht om en werd een geharnast rechts denkende columnist bij de Telegraaf, die zelfs premier van Geert Wilders’ bruine Kabinet wilde worden. Dat ging niet door omdat hij al heel rechts bezig bleek om miljoenen te scoren met van collega’s ontfutselde patenten. Maar ook een Dilan Yesilgöz is zo’n onbetrouwbaar sujet, begonnen bij de SP, nu VVD. Hoewel zijzelf via nareis in ons land is beland liet zij Kabinet Rutte IV vallen over een leugenverhaal over nareizigers en maakte het meest vluchtelingen hatende Kabinet sinds 80 jaar mogelijk. Maar ook Wim Kok bleek een wolf in schaapskleren. Nog niet gekozen of hij schudde zijn linkse veren af. Sylvana Simons hield zich op haar eentje bewonderenswaardig sterk staande in de Kamer, wist als enige Rutte tot zwijgen te brengen, maar door enkele lieden in haar eigen achterban werd ze gevloerd. Hopelijk vergaat het Tofik Dibi beter. Spit door de cv’s van politici en je weet hoe wijs de woorden van Bouman en Talib nog altijd zijn.
