Als je niet tot de ‘wir haben es nicht gewusst’-mensen wilt behoren dan is het leven weinig rooskleurig, misschien niet voor jou persoonlijk, maar toch zeker voor heel veel anderen wel. De inwoners van ons land horen allemaal tot de rijkste 10% op aarde, zelfs de mensen in de bijstand. Dat is dan het financiële geluk om hier te wonen. Uit onderzoek blijkt dat de meeste Nederlanders zich inderdaad gelukkig voelen, wij behoren tot de gelukkigste landen. Niet gek dat mensen die in door oorlog en ellende geteisterde landen ook bij ons hun toevlucht zoeken. Maar de meeste vluchtelingen komen amper verder dan de grens van hun eigen land of blijven in een buurland. Feitelijk worden vluchtelingen voornamelijk in de armste landen opgevangen terwijl er in de rijkste landen zoals het onze het hardst gejammerd wordt dat ‘het er teveel zijn’. Op de ontwikkelingsgelden die van rijk naar arm gaan wordt elk jaar meer bezuinigd, maar de roof van grondstoffen gaat door alsof de koloniale tijd niet voorbij is. Er gaat dus nog steeds meer geld van arm naar rijk dan andersom. Wat er nog van rijk naar arm gaat is voornamelijk geld dat hiernaartoe gevluchte mensen en arbeidsmigranten naar huis sturen.
Een warm welkom krijgen vluchtelingen en arbeidsmigranten niet, maar zij houden intussen wel ons land draaiende. Onze landbouw, met name de kassenteelt, draait bijna uitsluitend op arbeidsmigranten. Veel vluchtelingen zijn hoog opgeleid en als zij uiteindelijk mogen werken dan zijn zij vaak een welkome aanwinst in de zorg of bij een it-bedrijf. Wat er christelijk is aan de bekladdingen van woningen van mensen die niet negatief staan tegenover vluchtelingenopvang is een raadsel, zelfs een SGP-burgemeester is onlangs vanwege het gebrek aan barmhartigheid bij zijn partij overgestapt naar de CU. Wat bezielt mensen om mensen in nood zo wreed tegemoet te treden en om mensen die zich wel dat lot aantrekken zo te intimideren. Het zijn de lieden die in navolging van Pim Fortuyn vol op het orgel van de onderbuik gaan voor electoraal gewin. Fortuyn was zich welbewust was van het gevaar om de doos van Pandorra van de onderbuik te openen, met zelfoverschatting zei hij destijds: ‘bij mij zijn zij (de onderbuikkiezers) in veilige handen’. Bij Mona Keizer, Caroline van der Plas, Gidi Markuszover, Geert Wilders, Lidewij de Vos, Thierry Baudet, Annabel Nanninga, Joost Eerdmans, Chris Stoffer en Dilan Yesilgöz zijn ze dat zeker niet. Positief deze week was het dat overal in het land posters werden opgehangen, de posters die aanleiding waren om huizen in het Brabantse Engelen te bekladden: ‘Samen Leven’. Ze zijn te bestellen op: Ontvang de gratis Samen Leven-poster! | VluchtelingenWerk Nederland
