Powerplay om het monopolie

Het is één en al powerplay, zonder beschaafd sausje spelen de machtigen der aarde hun strijd om wie de sterkste is. Het is een volstrekt maffioos spel, geen chantagemiddel wordt geschuwd, en nieuw is het allerminst. Alleen dat het zo onverbloemd gebeurt kenden we niet, tenminste niet van de VS. Maar voor de goede kijker is het in de basis niets nieuws. Bart Funnekotter geeft het aardig weer in de NRC dit weekend. Hij citeert in zijn stuk de Franse generaal en president Charles de Gaulle. In eigen land werd De Gaulle als redder der natie gezien vanwege de rust die hij in de chaotische naoorlogse politiek wist te brengen. Maar hij doorzag ook goed hoe het er op het internationale toneel toeging.

Amerika werd voor de oorlog vooral als een onbeschaafd land vol oplichters gezien. De schrijver Charles Dickens schreef in 1842 over de VS: ‘ik wist niet wat het was om walging en minachting te voelen totdat ik naar Amerika reisde’. De slavernij, de corrupte politici en criminele zakenlieden worden er bewonderd zag hij. Oscar Wilde zag 40 jaar later pure intimidatie, alles is er te groot vond hij. Na de Tweede Wereldoorlog kregen de Amerikanen de wind in de zeilen. Zij waren de bevrijders en werden tegelijk de nieuwe dominante wereldleiders. Charles de Gaulle doorzag het spel en zag tevens het gevaar van die ontwikkeling. Hij verzette zich tegen de economische en militaire geldingsdrang van de VS, hij was zelfs van plan uit de NAVO te stappen en een eigen Franse kernbom te ontwikkelen. De Amerikanen waren woedend en net als nu Zelensky werd ook hij een ondankbare hond genoemd. De Gaulle vatte het uitstekend samen: ‘het is heel begrijpelijk dat dit project niet bevredigend is voor bepaalde Amerikaanse kringen; in de politiek en in de strategie, net als in de economie, is het monopolie in de ogen van wie het bezit nu eenmaal het beste systeem’. Trump en zijn maffiose bende laten zien dat De Gaulle het goed zag en dat er niets is veranderd.

Geef een reactie