Laat de markt zijn werk doen en iedereen heeft daar profijt van, zo werd de privatisering aan de burger verkocht door de VVD. De bewijzen van het tegendeel stapelen zich sinds de privatisering van ons tafelzilver (nutsbedrijven, Postbank enz.) op.
Deze week staat zo’n bewijs even in de schijnwerpers: er is een groot tekort aan monteurs. De bouw is na bijna 10 jaar stagnatie weer in de lift, maar de nieuwe woningen worden pas na lange wachttijden aangesloten op het gas-, water- en elektriciteitsnet. Toen de overheid nog volledig eigenaar was van nutsbedrijven werd er geklaagd dat je soms wel een paar maanden moest wachten op een aansluiting, maar je wist tenminste dat het een paar maanden wachten was. Nu weet je niet of er over 2 of 8 maanden een monteur zal komen. Fijn voor de planning van de aannemers.
Het is een typisch voorbeeld van de vrije markt. Is er weinig werk, dan worden de monteurs op straat geschopt, trekt het werk weer aan, dan wil het baasje zijn monteurs weer snel in dienst nemen. Maar die ontslagen monteurs zijn intussen elders op zoek naar werk gegaan en kijken echt niet verlangend terug naar dat baasje. En zijn kinderen hebben bij hun studiekeuze wel bedacht dat het werk van hun vader weinig aantrekkelijk is, je staat immers zomaar op straat.
De baas zal dus personeel moeten werven in landen waar monteurs een stuk slechter verdienen dan hier. Als het lukt om die te verleiden om (tijdelijk) hier aan de slag te gaan, dan is er meteen een nieuw tekort ontstaan, namelijk in het land waar die monteurs geworven zijn. En zo wordt ook onze “duurzame” bouw extra belast door de vele kilometers die de bouwvakkers en monteurs moeten afleggen. Het zijn nu niet alleen de Friese bouwvakkers die elke dag naar de Randstad heen en weer forenzen, de nieuwe krachten komen uit Portugal, Roemenië en Polen.
