Marco Florijn, wethouder in Rotterdam, denkt erover uit de politiek te gaan. Hij heeft woningen in Rotterdam en Leeuwarden, waar hij hiervoor wethouder was. Nu is hij van plan om in die beide steden een bedrijf te beginnen. Hij wil niet vertellen wat voor bedrijf, maar het zal wel iets in de lucratieve reïntegratie-sector worden. Dik betaald mensen met behoud van uitkering te werk stellen.
Zijn oude ideaal om na de politiek een tangobar in Argentinië te beginnen is blijkbaar van de baan. Dat het economisch wat minder gaat in Maxima’s vaderland zal daar zeker een rol bij spelen.
Marco pocht over het wegwerken van de tekorten op de Rotterdamse begroting. Dat zou hij mogen doen als hij dat had bereikt door te snijden in geldverspillende overhead e.d.
Maar Marco heeft zich niet zo populair gemaakt in het Rotterdamse, hij bezuinigde slechts aan de onderkant.
Zo staan wederom de leefbaren van die andere Marco (Pastors) aan kop in de peilingen voor de komende gemeenteraadsverkiezingen. Marco Florijn neemt die peilingen serieus en als overambitieuze dertiger gaat hij natuurlijk niet gemeenteraadslid worden, dus exit politiek. Stilletjes hopend dat Samsom in de toekomst weer een Kabinet gaat vormen waar dan wel plaats is voor de briljante politicus zoals hij zichzelf ziet.
In het verleden wilde een politicus wel van partij veranderen als zijn inzichten van kleur waren verschoten. De laatste decennia zijn veel partijen (uitsluitend) banenfabrieken geworden en is de kleur van geen belang. Wordt de sociaaldemocraat een vrijemarktliberaal dan stapt hij niet over naar de VVD, maar verandert hij de kleur van zijn partij. Samsom benadrukt dat ook nog eens met het veranderen van zijn kledingkeuze, daar staat hij plotseling in Ogerkostuum met LPF-das.
Marco Florijn was altijd al een LPF-er, maar zag meer kans bij de PvdA. Die kreeg hij inderdaad.
De Rotterdammers wilden niet meer door de leefbaarhonden gebeten worden, en hielpen de PvdA weer in het zadel. Maar Marco beet echter net zo. Als je dan toch gebeten moet worden, dan maar door de echte leefbaarhonden zal menig Rotterdammer denken.
En zo zal het bij de landelijke verkiezingen ook gaan. De PvdA staat hetzelfde lot te wachten als het CDA. Het CDA verloor de C-gedachte, de PvdA haar sociaaldemocratische roots. Ze vergaten beiden dat er al een rechtse conservatieve partij bestond.
