Een angstige burger wordt doorgaans rechts. Het is dus niet gek dat rechtse politici en media de burger graag angst aanjagen. Amerika is er een ster in, daar wordt al paniek gezaaid bij de ontdekking van een enge mug in Afrika, want die zou zomaar eens de oversteek naar het paradijselijke Amerika kunnen maken. De angst is er intussen zo groot dat de kiezer Donald Trump in het zadel heeft geholpen. Het doet oude tijden herleven, de KKK staat weer op de kaart en een andere fascistenclub, Alt Right, heeft met de Hitlergroet en onder het roepen van “heil Trump” de overwinning van hun held Trump gevierd.
De extreem rechtse Brit Nigel Farrage is naast Poetin Donalds beste maatje. Hij wil hem graag als ambassadeur hebben. Daar moeten de conservatieven in Engeland echter niets van weten. Zij zitten met de Brexit-brokken van Farrage, de Engelse variant op Jan Roos, en willen hem daar niet voor belonen.
Het is daarentegen een zeldzaam mooi idee van Trump, Farrage als Engelse ambassadeur, maar dan meteen ook Geert Wilders als Nederlandse, Marine Le Pen als Franse en Petra Kelly als Duitse ambassadeur. Een Europese uitzwaaidag voor de onderbuikgeluiden.
Eindelijk tijd voor discussie over de echt belangrijke zaken. Ophouden met die neokoloniale oprispingen over zwarte piet en de islam. Accepteren dat de wereld niet alleen wit is en dat niet alleen witten vrij mogen reizen en wonen waar ze willen. En dat de wereld meer is dan een “joods”-christelijke cultuur.
Laten we stoppen met bangmakerij. Dus zorgen voor meer zekerheid. En robotisering is juist goed, want dan hoeven we minder te werken. Die winst moeten we niet langer laten afpakken door de amper 10% die er mee vandoor gaat dankzij de neoliberale vrijheid. De winst door automatisering, techniek en robotisering moet aan iedereen ten goede komen, zoals Keynes dat ooit voorzag. Maar die had niet op de neoliberale wende van Milton Friedman/Thatcher/Reagan/Lubbers gerekend.
