De koloniale geschiedenis van ons land werd pas 4 jaar geleden serieus te boek gesteld. Ewald Vanvugt had die geschiedenis beschreven in zijn toen verschenen boek Roofstaat. Het toont de kwaadaardige kant van Nederland en dat was voor velen slikken. De NRC noemde het zuinigjes “een nuttig naslagwerk”, de Volkskrant beloonde het met 5 sterren en noemde het boek “een belangwekkende radicale herschrijving van de vaderlandse geschiedenis”. En dat was hard nodig. Nog in 1980 beschreef de Leidse universiteit(de universiteit van Piet Emmer, Chris van der Heijden en Paul Cliteur) de volkerenmoord (van de 5500 bewoners 2800 vermoord) op Banda door Jan Pietersz Coen als het door hem laten vermoorden van “enige” Bandanezen. De Leidse geschiedkundigen stelden het gelijk aan “een paar moorden per jaar in een metropool als Londen of Parijs”. En hoe recent zei premier Balkenende nog dat wij “trots op onze VOC-mentaliteit (de compagnie die roofde en in slaven handelde) moeten zijn.
De Belg David van Reybrouck wordt in ons land zeer gewaardeerd. Hij werd overladen met loftuitingen voor zijn geschiedschrijving van het Belgische koloniale verleden in Congo. En die geschiedenis is niet mals, de wreedheid was er ongekend. Tenminste, dat dacht Van Reybrouck. Maar nu heeft hij 5 jaar gewerkt aan het koloniale verleden van zijn bovenbuur Nederland in Indonesië en heeft dat vastgelegd in de pil Revolusi. En dat verleden doet voor de wreedheid van de Belgische kolonialen niet onder.
In ons onderwijs wordt nauwelijks of geen aandacht besteedt aan dat verleden, geschiedenis is sowieso bijna van het lesrooster verdwenen. Het aan de orde stellen van de wandaden die in Indonesië zijn begaan leidde in de jaren 60 tot een enorme hetze. Onder aanvoering van de Telegraaf werd een “uit de school klappende” veteraan als grootste landverrader afgeschilderd. De VARA werd eveneens aan de schandpaal genageld in 1970 voor het uitzenden van de enigszins kritische documentaire “Indisch ABC”. De Telegraaf was na een verschijningsverbod wegens haar collaboratie met de Duitsers toch weer de grootste krant van Nederland geworden, maar was haar verleden niet vergeten. Voor de oorlog deelde de krant haar politieke voorkeur ook al met de kolonialen in “ons Indië” en die stemden toen massaal op de NSB.
Van Reybrouck haalt ook een recent Engels onderzoek aan. De onderzoekers waren ervan overtuigd dat Engelsen nog zeer sterk koloniaal denken, erger dan waar ook. Maar toen zij het hadden onderzocht bleek dat een klein buurlandje nog veel kolonialer in het leven te staan. De helft van de Nederlanders is trots als Balkenende, bij de Engelsen vindt 32% het koloniale verleden iets om trots op te zijn. En slechts 6% van de Nederlanders vindt ons koloniale verleden iets om je voor te schamen, 19% van de Engelsen doen dat. Geen wonder dat zwarte piet hier nog altijd een kwestie is. Revolusie en Roofstaat moeten verplichte kost worden in ons onderwijs.
