Zoals alle overheidsdiensten is ook de zorg onder Rutte kapot gesloopt. De markt zou alles beter doen, beter voor de ondernemers wel te verstaan. De werknemers in de zorg werden geconfronteerd met de ene na de andere reorganisatie, ofwel meer werk met minder mensen en uitkleden van hun rechten. De salarissen voor het uitvoerend personeel bleven per jaar verder achter en werden niet of nauwelijks gecompenseerd voor de inflatie. Gevolg is een grote uitstroom van personeel, want met te weinig mensen kun je geen goede zorg verlenen. Dat maakt boos en de te grote werkdruk zorgt voor burn-outs. En dat voert de werkdruk nog verder op enzovoort. Dit jaar zijn er 27.000 verpleegkundigen uitgestroomd en van de nieuwe aanwas vertrekt binnen 2 jaar de helft.
Salarisverhoging verlicht slechts één van de vele problemen. Maar dat vinden CDA en vooral de VVD niet nodig. Bij uitzondering luisterde Rutte (een klein beetje) naar een Kamerbreed aangenomen motie om de salarissen toch te verhogen, maar verder dan een schamele 1,5% ging hij niet. Had hij gewoon de handen aan het bed eerst maar eens een flinke verhoging gegeven, dat had nog enig positief effect gehad, die 1,5% is een middelvinger. De verpleegkundige krijgt zo’n 45 euro extra, de ziekenhuisbestuurder minstens 450 euro. Hoe meer geld je ontvangt, hoe harder je hebt gewerkt is het VVD-mantra. Tja, het werk van verpleegkundigen is natuurlijk geen hard werken, die mag met zijn ploegendiensten blij zijn met amper 25.000, de specialist mag 150.000 redelijk vinden, maar menig bestuurder gaat net 650.000 euro naar huis.
De hiërarchie is nog altijd sterk in de zorg. De verpleegkundige is de voetveeg, maar weet vaak meer over de patiënt dan de specialist. “Je moet de dokters altijd het gevoel geven dat zij hebben bedacht wat jij in hun oor hebt gefluisterd” vatte een ic-verpleegkundige dat bondig samen. En vragen om loonsverhoging deed een bestuurder van het Erasmus UMC opmerken dat ze toch overladen waren met pizza’s en taart: “jullie zijn rupsje nooit genoeg”.
Ploegendiensten zijn ongezond en zwaar, dat is ooit vastgesteld door de medische dienst van Philips(!), die zelf met ploegendiensten werkt. Daar moet de werkgever in de zorg zeker rekening mee houden. Dus zorgen voor vaste ochtend-, middag- en avondploegen, zo weinig mogelijk wisselende diensten, rekening houdend met ieders persoonlijke slaapritmes en voorkeuren. En goede beloning, maar ook een beperkte duur, niet 40 jaar achter elkaar. Kortom, laat het personeel zelf aangeven wat zij de beste oplossing vindt. Luister naar hen en toon respect en (geldelijke) waardering. En zadel hen niet op met onnodige administratie, en automatiseer alleen als er draagvlak voor is en in overleg. Geen hier onwerkbare Amerikaanse software, dat werkt kostenverhogend en demotiverend. En de rupsjes nooit genoeg zijn niet de handen aan het bed, maar de bestuurders zelf die met 26 keer het salaris van een verpleegkundige in de dienstauto met chauffeur naar (hun land-)huis gaan.
