Saskia van Westhreenen mocht de Saskia Stuiveling Aanmoedigingsprijs 2017 in ontvangst nemen. De prijs, vernoemd naar de april dit jaar overleden oud-president van de Algemene Rekenkamer, was een beetje misplaatst, want Van Westhreenen is zeker geen beginnend groentje, zij werkt al jaren voor de Leeuwarder Courant.
Het dankwoord van Van Westhreenen was een mooi betoog waarin zij de noodklok nog maar eens luidde over het beleid van onze pers. Net als bij de NPO wordt ook bij de landelijke dagbladen gesneden in onderzoeksjournalistiek en politieke verslaggeving, zeker voor zover die over gemeentelijke en provinciale politiek gaan. Terwijl gemeenten er steeds meer overheidstaken bij krijgen wordt de controle daarop steeds minder. In veel gemeenten zit bij de raadsvergadering nooit meer een journalist. In Emmeloord zit er nog wel een, maar die wordt door de gemeente zelf betaald. De Raad daar vond het ontberen van journalistieke controle niet kunnen, maar de vraag blijft nu hoever het “wie betaalt bepaalt” hier geldt.
Intussen wordt er door gemeenteraden besloten over aanbestedingen in o.a. de zorg. En dan blijkt dat het slechts draait om geld, de goedkoopste wint. In het enkele geval dat dat niet zo is rijst meteen de vraag of de VVD-wethouder een vrindje heeft zitten te bevoordelen.
Zorginstellingen zijn zorgbedrijven geworden en daarin is personeel een kostenpost. Door die te drukken maakt de onderneming meer kans op het winnen van de aanbesteding. Het gaat in dit neoliberale circus alleen om de prijs, de gevolgen werden door rechtse stemmers als Hugo Borst genegeerd. Nu gaan jammeren om die gevolgen omdat het zijn moedertje betreft is dan ook wat goedkoop. De SP waarschuwde vanaf het begin tegen deze vermarkting van publieke taken.
Van Westreenen wijst in haar dankwoord ook nog op haar carrière. Zij schopte het tot regiomanager en belandde in de wereld van assessments en digitale transities. Daar gaat het eveneens uitsluitend om het geldelijke resultaat. Die wereld van mensen ontslaan en het werk uitkleden was niet aan haar besteed. Het advies van een Friese oud-journalist nam zij ter harte: “Skriuwe blinder!” En zij nam de pen weer ter hand, nu beloond met de Saskia Stuivelingprijs.
