Nederland is niet bepaald een stakingsland en ondernemers zijn daar heel blij mee. Wordt hier dan nooit gestaakt? Natuurlijk wel, maar dat komt maar amper in het nieuws. Bij een talkshow van Pauw mag de kopstoot uitdelende wachtgelder Hero Brinkman zijn nieuwe vriend Dirk Scheringa aan stemmen helpen bij diens poging om in de Kamer te komen. Een totaal onzinnige en gênante vertoning. Hoe moet de schipper zich voelen, die dankzij Scheringa tonnen kwijt raakte en daarmee zijn broodwinning, om nu dezelfde Scheringa te horen beweren dat die de politiek in wil om de zpp-er te steunen.
Niet bij Pauw één van de vele stakers in de metaal te gast. Toch staakten deze week 750 metaalarbeiders in Foxhol (Groningen), 200 in Nijmegen en 2500 in Rotterdam. De Rotterdammers liepen hand in hand over de Erasmusbrug, dat was een indrukwekkend beeld geweest in het NOSJournaal. Overal in het land waren er ook nog stiptheidsacties en werkonderbrekingen.
In Nederland wordt niet gestaakt lijkt het als je het nieuws volgt, maar kijk op de site van het FNV en je weet beter. De reden om te staken is slechts deels financieel. Natuurlijk zijn de werknemers het beu om jaar in jaar uit op de nullijn te zitten, maar er is veel meer. De winsten worden aan de bedrijven onttrokken om de aandeelhouders te plezieren. De directies worden er met flinke bonussen voor beloond. En wat de werknemers helemaal boos maakt is de wijze waarop het personeel wordt behandeld. Bij Assa bijvoorbeeld werden velen in 2009 ontslagen, er zou geen werk meer voor hen zijn. Maar de ontslagen vaste krachten werden meteen weer aangenomen via uitzendbureaus als flexwerker. Ook winstgevende bedrijven worden voor een paar euro’s meer winst opgedoekt en verplaatst naar het buitenland. Zo verdween Prins Dokkum en is nu Wabco in Meppel dichtgegaan om in Polen verder te boeren. Weer 140 man op straat.
Voor de Dokkummers die met stakingsacties en bezettingen alles hebben geprobeerd om hun vangrailfabriek open te houden was de appel dubbel zuur. Niet alleen verloren zij hun strijd, het UWV trok de stakingsdagen van hun jaarloon af, zodat hun WW in één klap minimaliseerde. En nog triester, de Nederlandse rechter vond dat geen punt.
