Stijgende ongelijkheid

Sinds het tijdperk Reagan/Thatcher is de inkomensongelijkheid toegenomen. De twee keer modaal en meer verdieners zagen hun inkomens flink stijgen, daar beneden zijn ze er zelfs op achteruitgegaan.
Niet overal is die trend even sterk geweest. In de VS stagneerden of liepen de inkomens terug van 81% van de huishoudens, alleen in het Italië van Berlusconi was dat nog erger: 97%. Alsof alleen de familie Berlusconi er daar op vooruit is gegaan. In het VK was het aantal huishoudens dat er niet op vooruit ging of minder verdiende iets lager: 75%. Bij de Fransen 63%. Zoals zo vaak hebben de Zweden hun economie beter en eerlijker op orde dan menig ander land, maar ook bij hen gingen er huishoudens op achteruit, zij het aanzienlijk minder: 20%. In ons land volgden we de Angelsaksen met 70%.
De economie is al die jaren gegroeid en daar heeft bij ons dus slechts 30% van geprofiteerd. De grootste profiteurs zaten in de financiële wereld. Die wereld heeft zich letterlijk in de economie ingevreten. Zij vreten intussen 85% van het geld op, in de reële economie resteert een schamele 15%. Hoezo is de zorg onbetaalbaar, is de opvang van vluchtelingen onbetaalbaar, is het onderwijs onbetaalbaar enzovoort, als je 85% van het geld laat wegsnoepen door een partij die niets produceert.
En wat doet de politiek? Dit Kabinet strooide op verzoek van D66 en CDA als eerste daad een half miljard belastingverlichting over juist die groep die er al die jaren alleen maar op vooruit is gegaan, de twee keer modaal en meer verdieners.
Wij volgen de VS braaf. Maar zelfs daar komt de onvrede nu naar boven. Helaas heeft Sanders het niet gered in zijn partij. Hij had het tij kunnen keren. Nu staat Trump in de startblokken, en die heeft een agenda gelijk Wilders, extreem rechts met een paar paaiende linksige standpuntjes. Die zette Wilders bij zijn gedoogkabinet uiteraard gelijk over boord. Trump zal niet anders doen. De belasting voor de rijken gaat zeker weer omlaag, net zoals Reagan dat deed, en dus blijft er niets over voor die paar leuke beloftes voor de gewone man. Die mag enkel zijn stem fourneren als uiting van zijn onvrede.

Geef een reactie