Terug naar de slavernij

Een opgestapte werknemer uit Oisterwijk had nog duizenden euro’s tegoed vanwege overwerk bij zijn oude baas. Die weigerde te betalen, want zijn voormalige werknemer had het gepresteerd om onder werktijd met het mobieltje van zijn werk liefdesberichten te WhatsAppen. De rechter mocht zich over dit conflict buigen en kwam tot een verontrustende uitspraak: de WhatsApp-jes aan zijn nieuwe liefde vond de rechter inderdaad oneigenlijk gebruik van de werktijd.
De rechter verklaart met deze uitspraak alle tijd die een werknemer in dienstverband doorbrengt als eigendom van diens baas. Het doet denken aan het verhaal van Astrid Holleeder, de zus van de man die als voorbeeld voor studerend Nederland in Twan Huijs’ College Tour mocht fungeren. De vader van de Holleeders was letterlijk en figuurlijk baas over zijn gezin. De angst voor hem was zo groot, dat Astrid in het Engels ging denken, want die taal beheerste haar vader niet. Met deze uitspraak zal de Nederlandse werknemer ook in een zijn baas vreemde taal moeten denken. Dan weet die baas tenminste niet of hij aan wat anders dan zijn werk denkt.
De rechter is geheel voorbij gegaan aan wat een beschaafde werksituatie inhoudt. Je werkt dan gedurende een afgesproken tijd aan klussen die in die tijd geklaard moeten worden. Of je tijdens die werkzaamheden drie keer naar de wc bent geweest, zes keer aan je moeder hebt gedacht en nog een telefoontje hebt gepleegd met je zieke partner om te horen hoe het gaat, dat maakt niets uit zolang je je werkzaamheden maar naar behoren hebt gedaan.
De rechter, vader Holleeder en de klagende baas denken daar dus anders over. Net als de omstreden voormalig korpschef Gerard Bouman. Zelf tonnen aan omkoperij van zijn ondernemingsraad uitgegeven, maar vallen over politiemensen op Saba en Sint-Eustacius die in hun lunchpauze met de politiewagen langs huis rijden. Of onder werktijd even hun moeder opbellen om te horen hoe het met hun zieke kind gaat. Dat vindt deze held van Opstelten niet integer. Heel Nederland weet nu dat Bouman na een puinzooi bij de politie te hebben aangericht als beloning op de bovenwindse eilanden in de zon mocht bakken. Hem daar uit de wind houden is dus niet gelukt.
De slavernij is al zo lang geleden zegt Mark Rutte keer op keer, maar hij is nooit helemaal weg geweest en hij sluipt via de rechtbank weer langzaam naar binnen.

Geef een reactie