Tunnelvisie bij economen

Economie wordt gezien als een academische studie. In werkelijkheid is het niet meer dan een politieke kijk op de inrichting van een maatschappij. Het is dan ook ergerlijk wanneer economen, met name de ijdele roeptoeters op het scherm, hun politieke ideetjes op economisch vlak presenteren als onweerlegbare wetenschappelijke feiten. Enige creativiteit in denken is hen ook niet altijd gegeven, dus vallen zij vaak terug op platgetreden oude theorieën.
De geschiedenis is een rijke bron voor analyse, maar tevens een valkuil voor hen die de oude ervaringen één op één naar het heden vertalen. Zo riep een groot licht afgelopen week dat het toch maar mooi aan de privatisering van de NS te danken is dat wij nu in de trein kunnen internetten. Alsof dat draadloos internetten al in 1992 bestond. Het maakte wel duidelijk dat het geen sinecure is om een argument te vinden dat in het voordeel van de privatisering van ons spoor pleit.
Vrijwel in alle economische theorieën wordt de ervaring uit de jaren dertig met deflatie als een vaststaand feit gezien. Keldert het prijspeil, dan stagneren de bestedingen is het “keiharde” feit. In die jaren dertig was dat zeker het geval, maar we leven nu in de eenentwintigste eeuw en er is echt wel wat veranderd.
In die vooroorlogse tijden was de grote massa al blij als zij de eindjes aan elkaar konden knopen. Voor alles van luxe moest sowieso worden gespaard. Lenen was er voor hen niet bij. Geduld heette toen nog een schone zaak. Kijk dan naar deze tijd, was toen alleen de elite gewend om aan elke grill gehoor te geven, vandaag is het ook voor de massa bon ton om  “I want it all and i want it now” als leitmotiv te hebben. En wat maakt het uit als dat tablet over een maand goedkoper is, ze liggen er het liefst een hele nacht voor in de portiek om hem een paar uurtjes eerder te hebben dan de buurman. Pas als de consument niet kan lenen stagneren de bestedingen.
Het ontgaat de gemiddelde econoom. Die blijft geloven dat de consument zijn aankoop uitstelt omdat het gewenste product over een paar maanden goedkoper wordt. Jesse Klaver moet een brede denktank opzetten om het economisch denken eens grondig onder handen te nemen en oudgedienden als Tony Atkinson kunnen daarbij zeer verfrissend zijn (lees het interview met Atkinson in de VK van zaterdag).

Geef een reactie