Universiteiten doen niet onder voor de banken

Frank Miedema (hoogleraar en bestuurder aan de Universiteit Utrecht) timmert al een tijdje aan de weg met zijn pleidooi waarin hij de zieke prestatiecultuur in de academische wereld aan de kaak te stelt. In een helder interview in de Volkskrant van vandaag legt hij bloot hoe verdorven die cultuur is. Hij vergelijkt het met de bankwereld: beide werelden werken met perverse prikkels.
De druk om veel (zogenaamd) wetenschappelijk onderzoek te publiceren ondermijnt de kwaliteit. De affaire Stapel is een zeer kwalijk gevolg daarvan.
De publicatie van onderzoek in vakbladen zou de kwaliteit garanderen, maar ook dat is niet juist zegt Miedema. De toetsing door die bladen is volstrekt onvoldoende.
Wat in die bladen aan onderzoek wordt gepubliceerd is voornamelijk modieus en aandachttrekkend, de kwaliteit is van ondergeschikt belang.
De wijze waarop wetenschappers in DWDD worden gepresenteerd door Matthijs van Nieuwkerk vindt hij tenenkrommend. Met een adoratie alsof hij als gelovige God zelf aan tafel heeft kruipt Matthijs vol nederigheid stroopsmerend rond zijn gast. Van een kritische houding of vraag is geen sprake. Zo creëer je de Rijkman Groeninks van de wetenschap.
Als je even verderop in dezelfde krant leest dat hoogleraren economie naast hun inkomen van een goede ton met een bijbaantje bij een accountantsbureau al gauw het vijfvoudige “verdienen”, tja.
Wat zei de econoom Kleinknecht ook alweer: ze zijn zo druk met al dat netwerken, wetenschappelijk steken ze na hun studie niets meer op.
Dat zijn wel dezelfde lieden die via hun politieke kanalen laten weten dat werknemers hun  hele leven moeten blijven doorleren. Zij vinden zichzelf echter zo geniaal dat dat voor hen blijkbaar niet nodig is, daarmee onbedoeld hun gebrek aan academisch denken benadrukkend.

Inderdaad, geen verschil met de bankwereld.

Geef een reactie