Vals cijferwerk in de politiek

In de bouw zijn het bestek en de begroting de fundamenten van een plan. Deugt daar iets niet of is er iets vergeten, dan kom je geheid van een koude kermis thuis. De overheid is een grote opdrachtgever, maar de eigen expertise is in de neoliberale wende zo goed als weggesaneerd. Kennis wordt tegenwoordig ingehuurd, en dan zit je op gevaarlijk terrein en ben je volledig afhankelijk van de architect. De architect moet voor een goed bestek en een goede begroting zorgen, hij hoort zijn opdrachtgever te dienen, maar hij wil ook de aannemer te vriend houden. Hij moet de aannemer hard aanpakken als die de boel belazert, maar als het bestek steken heeft laten vallen heeft de aannemer de ruimte om er meer uit te slepen. Zo’n fout is door de architect zelf gemaakt en die kan het de aannemer daardoor niet echt moeilijk meer maken. De kosten lopen dan snel op. Zeker als de architect niet nauwkeurig heeft begroot omdat hij bepaalde klussen te moeilijk vond of omdat er teveel mogelijkheden voor verrassingen waren, dan is hij al gauw genoodzaakt om van een post onvoorzien gebruik te maken. Tijdens de bouw kunnen die posten enorm uit de hand lopen.

Bij de renovatie, beter gezegd de totale verbouwing van het Binnenhof zie je het allemaal gebeuren. Bovendien is daar ook nog, zoals veel gebeurt, politieke begroot. In 2016 hield minister Stef Blok(VVD) de begroting welbewust veel lager dan zelfs de meest optimistische raming. Dan zou hij het verbouwingsplan tenminste door de Kamer kunnen loodsen. Dit wordt ook veel bij gemeentelijke bouwklussen gedaan. Het is de reden waardoor overheidsbouwklussen standaard (veel) duurder worden dan geraamd. Bij een verbouwing van een eeuwenoud en al vele malen uitgebreid complex weet je van tevoren dat de post onvoorzien een heel grote post zal zijn. Niettemin vond Blok dat het voorgestelde budget van bijna 700 miljoen naar 475 miljoen moest. Die hogere raming was zeker weten al veel te laag, Blok ging dus nog lager. Terwijl de klus nog lang niet is geklaard heeft de aannemer nu al laten weten dat het zeker 2 miljard gaat kosten.

In de politiek worden bouwklussen standaard te laag ingeschat, maar in dezelfde politiek worden kosten van bijvoorbeeld vluchtelingenopvang standaard overdreven. Het aantal verwachte vluchtelingen is bijna altijd (veel) lager dan de politiek ons wil doen geloven. En de kosten worden juist door de politiek hoger gemaakt dan nodig. Dankzij het meteen sluiten van azc’s als er minder vluchtelingen komen ontstaat er daarna bij elke lichte stijging een probleem in de opvangcapaciteit. Dan lopen de Van der Valk hotels en rederijen binnen door hun cruiseschepen en hotels aan het COA te verhuren. Dat kost de staat minstens 3 keer meer dan de reguliere opvang. Harde kritiek op dergelijk debiel beleid zou je mogen verwachten, maar er wordt alleen tekeer gegaan over “de tsunami” aan vluchtelingen die ons “overstroomt”. Daar is dus geen sprake van. Maar rechts Nederland kan het onweersproken roepen want de media gaan er bijna allemaal in mee.

Geef een reactie