Op Radio 1 mag Dries Roelvink zijn landgenoten toespreken in zijn dagelijkse column en daar zijn wijsheden spuien. Zo beziet hij de klimaatverandering graag positief, straks lekker in het zonnetje onder de palmen op het terras in zijn Amsterdam, prachtig toch? Dat Amsterdam dan niet aan, maar in zee ligt hebben zijn politieke vrinden hem niet verteld.
Gisteren verhaalde hij over de arbeidersbuurt waar hij opgroeide. Daar keken zij op tegen de elite aan de Goudkust waar zij op uitkeken. Die weelde was voor hen onbereikbaar, of zoals kleine Dries verteld werd: “voor ons soort mensen is dat niet weggelegd”.
Dat veranderde door Hans Wiegel suggereerde Dries vervolgens, want die had van de VVD een brede volkspartij gemaakt, “het klasseverschil kleiner gemaakt”. Hans zal in het revalidatiecentrum in Beetsterzwaag of aan de lunch in het naastgelegen luxe restaurant Lauswolt hebben opgekeken dat hij zomaar als verheffer van de arbeidersklasse werd neergezet.
Dries had het natuurlijk over zijn eigen ontsnapping aan de armoe, en die zat toch wat anders in elkaar. Als jonge zanger samen met Ben Cramer voor de net vrijgelaten Willem Holleeder en zijn medeontvoerders in een Amsterdams etablissement zingen. Een warm welkom thuis betaald met Heinekens losgeld. Dan zit je inderdaad niet meer aan boord bij Joop den Uyl, maar bij Hans Wiegels VVD. En jouw “soort” werd echt niet geholpen door Wiegels VVD. Meer dan 40 jaar heeft de VVD nu haar stempel op de politiek gedrukt, maar wie van “zijn soort” kan tevreden zijn over al de afbraak en veranderingen die zijn doorgevoerd? Dat ons onderwijs is gesloopt maakt het stemgedrag duidelijk, de VVD wordt beloond(!) voor haar sloperij, het is al jaren de grootste partij.
