Van het gas af

Dik 50 jaar geleden werd de aandacht vol op het milieu gevestigd door de Club van Rome. Er zitten grenzen aan de groei en daar we moeten snel wat aan doen om totale vernietiging van ons milieu te voorkomen was hun conclusie. Het kwam uit onverwachte hoek, niet van bezorgde biologen en hippies of van onze Kabouters van Oranje Vrijstaat, maar van industriëlen en zakenlieden van o.a. Fiat en Volkswagen. Er kwam helaas veel tegenwerking uit de zogenaamde neoliberale hoek. In de decennia die volgden werden wel veel woorden aan het milieu besteed, maar beleidsmatig schoot de aanpak ernstig tekort. De vervuiling werd op microniveau een beetje aangepakt, maar op macroniveau nam het alleen maar toe. Een enkele uitzondering daargelaten zoals het freongas dat de ozonlaag opvrat, met een verbod kwam aan die vernietiging een eind.
Met de komst van Fortuyn kreeg rechts in ons land een dominantie die groot genoeg was om het beetje milieubeleid te stoppen. Van een trage volger van de koplopers werden we samen met Malta de hekkensluiter van Europa. Het minst biologisch, het minst energiezuinig, kortom het minst groen op alle terreinen.

Wat was het mooi geweest als het povere beleid van Paars was doorgezet, dan waren we nu al grotendeels van het gas af geweest. Dan hadden we nu in elk geval geen Russisch gas nodig. Dan was er geen Stef Blok(VVD) geweest die onverantwoord hoge recordhoeveelheden gas uit de Groningse bodem liet oppompen met aardbevingen als gevolg, alleen om de banken met de gasopbrengst te redden. Dan hadden we de gaskraan nu zelfs zonder veel gevaar weer ietsje open kunnen draaien om Duitsland van Russisch gas af te helpen. Dan hadden we nu een eigen sterke zon- en windenergiesector die gelijk Denemarken koploper had kunnen zijn. Waar de Denen 25 jaar geleden op kop lagen met windenergie, daar lagen wij op kop met uitrolbare zonnecollectoren. Maar ook met windmolens deden we het niet gek. Alles kwam echter tot stilstand met het aan de dominante macht komen van de Sywert van Lyndens. Twintig jaar stagnatie volgde. In feite wilden de Kabinetten Rutte net zo’n maatschappij als de Russische van Poetin. Baudet en in iets mindere mate Wilders, Eerdmans en Van der Plas, zijn na de invasie van Oekraïne de enigen die nog openlijk achter de politiek van Poetin staan. Hij mocht hiervoor, ook van Buma en Rutte, zoveel islamitische staten binnenvallen als hij wilde, maar van de christelijke staat Oekraïne had hij dus af moeten blijven. We moeten van het (Russisch) gas af. Met het sluiten van een kunstmestfabriek of de Hoogovens hebben we zelfs nu geen Russisch gas nodig.

Geef een reactie