Nederland is en was altijd een migratieland. De eerste Keltische bewoners werden er indertijd uitgeslagen door Ariërs. Later vluchtten Portugese joden en Franse Hugenoten hiernaartoe omdat ze werden vervolgd. Duitse marskramers kwamen hier om wat centen te verdienen, maar sommigen zoals Vroom, Dreesmann, Peek en Cloppenburg bleven. Anderen hadden geen zin in de dienstplicht toen die in België werd ingevoerd en vestigden zich om die reden in ons land, zoals de familie Baudet. En na de politionele acties ontvluchtten velen Indonesië, waaronder de familie Rutte en Wilders. Maar ook binnen onze grenzen migreerden velen. Rotterdam werd in de 19e eeuw overspoeld door Brabanders de armoe ontvluchtten. En dan kwamen hier ook nog arbeidsmigranten. Heel lang Duitsers om tegen de Spanjaarden te vechten en later om in ons koloniale leger te dienen. Na de Tweede Wereldoorlog werden Italianen, Grieken, Marokkanen en Turken hierheen gehaald om de bloeiende industrie gaande te houden. En tijdens de Eerste Wereldoorlog kwamen hier een miljoen Belgen die zonder problemen door de toen 6 miljoen Nederlanders werden opgevangen.
Je zou denken dat Nederlanders omdat ze bijna allemaal zelf een migratieachtergrond hebben geen moeite zouden hebben met migranten. En soms zijn ze ook verrassend vriendelijk tegen een nieuwe inwoner van ons land. Prins Bernard was ondanks zijn nazi-sympathieën hartelijk welkom, evenals de dochter van een lid van een fascistische dictatuur, die mocht zelfs onze koningin worden. Ook de dochter van Poetin was welkom vanwege haar beurs vol roebels. Maar de Joegoslaven die de Balkanoorlog ontvluchtten waren een stuk minder welkom. Vluchtelingen uit Afrikaanse bloederige oorlogen nog minder. En uit het Midden-Oosten wensen veel Nederlanders ook geen mensen op te nemen, terwijl die voor een groot deel oorlogen ontvluchten waar wij zelf een rol in hebben gespeeld. Want samen met de Amerikanen hebben wij het hele Midden-Oosten ontwricht met de onder valse voorwendsels gevoerde oorlog tegen Irak. De christelijke Oekraïners mogen nog wel op enige gastvrijheid rekenen. Die 100.000 zijn keurig onderdak gebracht. Maar de 60.000 vluchtelingen uit andere net zo of nog gruwelijker oorlogen laten we in de openlucht bivakkeren. Hoezo kunnen wij dat niet aan? In Libanon en in veel Afrikaanse landen zitten miljoenen vluchtelingen in opvang. Duitsland en Zweden vangen veel meer vluchtelingen per inwoner op. Er zijn te weinig huizen is een argument, maar we bouwen zat huizen, genoeg om de woningnood op te lossen. Alleen zijn dat voornamelijk vakantiewoningen. Het Kabinet kan zo een spoedwet inzetten om recreatiewoningen te confisqueren voor het huisvesten van migranten. Dan hoeft Artsen Zonder Grenzen haar personeel niet meer in ons land in te zetten vanwege de erbarmelijke opvang in de open lucht en hoeven ongedocumenteerde migranten niet in de gevangenis te worden opgesloten zonder iets te hebben misdaan. Uiteindelijk is er maar één groep die echt lijdt onder migratie: de vluchtelingen. Die waren bijna allemaal het liefst in hun geboorteland gebleven. Die moet je met empathie opvangen. Dat zouden Nederlanders met hun diverse achtergrond prima moeten begrijpen.
