Het is 75 jaar geleden dat de VVD werd opgericht. Het bleef tot Hans Wiegel een partij voor de welgestelde klasse, liberaal en niet gebonden aan het geloof. Haya van Someren brak met de liberale visie op abortus om de weg naar samenwerking met de christelijke partijen te openen. Die breuk met de idealen was slechts het begin van het afscheid van het liberalisme. Hans Wiegel was een bewonderaar van de rechtervleugelspits Harm Van Riel en zette de partij als een onversneden conservatieve partij neer. Zijn aangeleerde bekakte manier van praten, wat velen bij de VVD deden en nog wel doen, paaide hij aan een populistische politiek. Op de man spelen, vals de onderbuik wakker kussen, niets was hem te min om de partij groot te maken. En dat lukte hem. Met Dries van Agt leverde hij Joop den Uyl een schoftenstreek en kon daardoor met Van Agt als premier een hard rechts Kabinet neerzetten, de tijd van het doemdenken was aangetreden. Werkloosheid, begrotingstekort, het land belandde in economische ellende, maar Wiegel deed niet anders dan roepen dat het allemaal de schuld van Den Uyl was. Complete onzin, maar het werd geloofd.
Lubbers nam het stokje van Van Agt over en ging met de VVD doorregeren. Als bewonderaar en vriend van Margaret Thatcher zette hij naar volle tevredenheid van de VVD de harde neoliberale koers in. In 1989 klapte het tweede Kabinet Lubbers en ging Lubbers 3 van start zonder VVD. De PvdA beging zijn grootste fout door onder deze neoliberale leider in diens Kabinet te stappen en daarmee stukje bij beetje de idealen bij het grof vuil te zetten. Wim Kok bleek geen Den Uyl, Kok ging voor eigen glorie en niet voor zijn kiezers. In 1994 werd het CDA gewipt en gingen PvdA en de VVD samen van start als Paars, het ideale Kabinet volgens bedenker Hans van Mierlo. Maar het ging nog harder met de verrechtsing met Kok als premier. Dat was de prijs voor het premierschap van Kok. Die schudde daarvoor ook publiekelijk zijn linkse veren af. Alles werd vermarkt, van energiebedrijven tot de zorg. Gerrit Zalm (VVD) klopte zichzelf op de borst vanwege de verkoop van ons tafelzilver: de PTT en de Giro.
Deze eeuw kwam Pim Fortuyn op het politieke toneel om net als Hans Wiegel de ander te framen als schuld aan alles. Nu was niet alleen de PvdA, maar ook de VVD schuldig aan alle onvrede, alleen was het niet het neoliberale beleid, maar de vluchteling die de schuld van alles kreeg. De gevestigde partijen deden daar niets tegen sneerde Fortuyn. De vreemdelingenhaat was ooit op de kaart gezet door Hans Janmaat, maar die wist er geen succes mee te behalen. VVD-coryfee Frits Bolkestein deed dat in de jaren 90 ook, en hij had er wel succes mee. Maar Fortuyn wist de onderbuik pas echt goed wakker te kussen en wat hij wakker had gemaakt is niet meer gaan slapen. ‘Bij mij zijn die kiezers in veilige handen’ zei Fortuyn daar zelf over. Maar nu zijn zij in de onveilige handen van Baudet, Van Haga, Wilders, Eerdmans en Van der Plas. En even erg, ook CDA en VVD slaan dezelfde taal uit. Schijnheilig betreuren zij nu dat een kwart van onze landgenoten de holocaust in twijfel zou trekken. Dat bleek uit onwetenschappelijk rammelend Amerikaans onderzoek. Zeer passend nieuws bij de 75 jarige verjaardag van de VVD.
