Als je er wat dieper over nadenkt zit er een verhelderende dubbele bodem in de term War on drugs. Want is het niet zo dat met de komst van cocaïne de westerse wereld haar soldaten middels die drug beter wist toe te rusten voor de strijd? Soldaten aan beide kanten in de Eerste Wereldoorlog kregen cocaïne, veelal geleverd door een Nederlandse producent (zie “De handelsreiziger van de Nederlandsche Cocaïne Fabriek” van Conny Braam). Later kwam daar speed bij, in opdracht van het Amerikaanse leger ontwikkeld, daar draaide o.a. de Vietnamoorlog op.
En dan worden diezelfde drugs populair in de alternatieve wereldjes. Komt dat goed uit. Alcohol werd door linkse bewegingen als ondermijnend voor links verzet gezien. Maar deze drugs zijn nog een graadje erger. Kan je door drank bij een demonstratie niet meer op je benen staan, met cocaïne en speed zie je het nut niet meer om te demonstreren, om met een ander begaan te zijn, laat staan voor iets anders dan jezelf te strijden. In de setting van een leger waar je een strijd moet aangaan (tenzij je deserteert) helpt het je zonder angst de vijand tegemoet te treden. Nu zit de jeugd massaal aan die troep en vraag hulpverleners maar hoe die doorgesnoven gasten tekeer kunnen gaan, niet te stuiten. Velen in b.v. de kraakbeweging zijn er kapot aan gegaan, de kraakbeweging zelf trouwens ook.
Linda de Mol zei, alweer een tijd geleden, dat zij in het Hilversumse niemand kende die niet gebruikt. Zelfs Hanneke Groenteman zei altijd wel een pilletje in huis te hebben. Nu hebben wij een premier die zijn mobieltje wist kwijt te raken op een dancefeest. En iedereen weet dat er geen bal aan zo’n feest is zonder pilletjes. Op televisie, in de kranten en de politiek, overal zien wij een nieuwe mens, de door drugs arrogant en narcistisch geworden egotripper, ontdaan van empathie, liegend zonder moeite. Daaraan spiegelt de burger zich. Zo bezien is het vanzelfsprekend dat de verrechtsing hier zo hard heeft toegeslagen. Ook al de grote fraudezaken en schandalen bij banken, woningstichtingen, ziekenhuizen en in de wetenschap vinden hun oorsprong wellicht in poedervorm.
