Zaterdag stond in de NRC een interview met de pas veroordeelde Ton Hooijmaijers.Deze VVD-er heeft in zijn politieke loopbaan als wethouder en gedeputeerde van alles gedaan wat niet mag. Hij liet zich omkopen, declareerde lucht, had dubieuze constructies met bv-tjes enzovoort. Er is 3 jaar cel opgelegd, maar hij gaat in hoger beroep.
In het interview geeft hij blijk zich van geen kwaad bewust te zijn. Hij is slachtoffer van een politieke afrekening denkt hij. Over zijn “handelen” geeft hij hoog op, een peptalk waar Rutte jaloers op kan worden.
Velen kijken verbijsterd naar het totale gebrek aan reflectie. Toch is dat niet zo raar. Hooijmaijers weet dat hij gewoon deelnam aan het ondernemersspel en dat zijn handelen volkomen binnen de daar gangbare normen was. Ook nog geheel in de geest van het programma van zijn VVD.
Waar een particulier hooguit eens in zijn leven een huis laat bouwen, zijn ingehuurde architect doet niet anders. Die ontwerpt het en schakelt een aannemer in. De klant betaalt. Maar de architect en de aannemer kennen elkaar door en door, zien elkaar bij elke nieuwe klus en helpen elkaar aan werk. Een goed contact in de bouw is zeer belangrijk. Netwerken dus.
De klant komt éénmalig langs, heeft weinig of geen kennis van zaken en wordt al gauw geplukt.
Bij de grotere klussen wordt het netwerk ook groter. Daar schuiven de bank- vastgoedboys bij aan. Niet onbelangrijk wordt het dan om ook politieke invloed te hebben.
Een wethouder of gedeputeerde dus. Die kan indien nodig lekker gemasseerd worden door een Eelco Brinkman of tegenwoordig een Maxim Verhagen. Als zo’n wethouder al zou tegensputteren dan krijgt hij te horen dat het nu éénmaal zo gaat in de “grotemensenwereld”. Pak die gratis verbouwing nou maar.
Dus is Hooijmaijers zich van geen kwaad bewust. Alleen, iedereen weet dat het zo gaat, maar dat mag je nooit naar buiten toe laten merken. Tja, dat heeft Hooijmaijers nou net niet begrepen.
Hooijmaijers was een te kleine jongen in die grotemensenwereld. Dat zijn politici wel vaker.
