Sinterklaas met zijn Zwarte Pieten is “ons” kinderfeest, een oude traditie en dat moet zo blijven vindt een ruime meerderheid in ons land.
Ach ja, het was ook traditie dat vrouwen mochten beschikken over slechts één recht, het aanrecht. En het was ook traditie dat homo’s keurig in de kast bleven, anders werden ze in elkaar geslagen door “potenrammers”. Maar tijden veranderen. De potenrammers transformeerden begin deze eeuw tot fanatieke aanhangers en bewonderaars van de grote kale homo Pim Fortuyn.
Heel wat langer duurde het voor vrouwen wat achter hun enige recht vandaan kwamen, maar er is nu zelfs een vrouw actief voor de SGP. Een zeer verlicht type, zij wil de doodstraf weer invoeren. Blijkbaar geïnspireerd door een andere orthodoxe beweging, de IS.
Hoe anders gaat het met Sint en Piet. Pardon, Sint en Zwarte Piet. Terwijl het kindermisbruik binnen de katholieke kerk volop aandacht kreeg, kwam de grote bisschoppelijke “kindervriend” Sinterklaas ongeschonden uit die beerput te voorschijn. Het was echter zijn knecht die wel in het nieuws kwam. Niet vanwege kindermisbruik, maar vanwege zijn kleur.
Voor kinderen maakt de kleur van Piet niets uit. Of toch wel? Jawel, voor kinderen met een (zwart) kleurtje wel. Voor hen blijkt het een pijnlijk feest te zijn. Terecht dat het dus aan de orde werd gesteld.
Overigens was dat al eerder gebeurd, in 1968, door mevrouw Grünbauer met haar “witte pietenplan”. In die jaren werd er nog gestreefd naar ruimdenkendheid.
Nu is de geest van de bekrompen jaren 50 terug. De voorstanders van het behoud van Zwarte Piet tonen een totaal gebrek aan inlevingsvermogen. Hun gekleurde landgenoten worden blijkbaar nog altijd als vreemdelingen gezien. En die moeten zich niet bemoeien met “onze” tradities.
Zo laat de pietendiscussie zien dat een (zeer) ruime meerderheid in ons land niet ongeschonden de afgelopen (Wilders-)jaren van intolerantie is doorgekomen. Het latente racisme is ongegeneerd bovengekomen.
Willen wij meer of minder Zwarte Pieten? De meerderheid gaat het antwoord regelen. Doodsbedreigingen zijn daarbij een legitiem middel vindt zij.
