Zo werkt de trots van ons bedrijfsleven

Wat was Nederland trots op zijn paradepaardjes. Fokker, DAF, de baggeraars enzovoort. Alleen de baggeraars zijn nog over, de rest is failliet of in buitenlandse handen.

In Brazilië heeft baggeraar van Oord een klus van 70 miljoen binnengehaald. Glunderend staan Rutte en Wientjes te roepen hoe goed dat voor ons land is. We sturen voor het binnenhalen van dat werk ons koningshuis daarheen, het mag wat kosten, en nodigen nog wat hoogwaardigheidsbekleders uit voor een miljoenen kostend bezoek aan ons land.

Het eind van het liedje blijkt niet zo feestelijk. Van Oord heeft een enorm gebied ontdaan van zijn natuur, mangrovebossen vernietigd, een rif opgeblazen, de hele visstand gemarginaliseerd en de bewoners dakloos en brodeloos gemaakt. Niettemin heeft de lokale gouverneur zoveel populariteit (in ondernemersland) verworven dat hij zich kansrijk mag rekenen als hij het straks opneemt tegen de huidige linkse president Dilma Rousseff.
Helaas voor van Oord is van de 70 miljoen slechts 30 miljoen betaald en komt er ook geen cent meer binnen. Of toch niet, want gelukkig is van Oord verzekerd tegen wanbetaling. Niet dat AEGON of Nationale Nederlanden nu pijn moet lijden, zij zien niets in het verzekeren van dit soort klussen. Welke malloot dat dan wel doet? De Nederlandse belastingbetaler.
De Overheid verzekert onze export, want die is zo belangrijk voor ons.

Dus haalt van Oord 30 miljoen binnen en legt de Staat er 40 miljoen op toe. Als bonus helpen wij een (rechtse) kandidaat aan een kansrijke positie om president te worden en hebben wij de natuur in het gebied vernietigd en vissers brodeloos en dakloos gemaakt. Die vissers kunnen nu wel mooi hun eigen participatiemaatschappij beginnen.
Kijk, dat is je ware VOC-mentaliteit.

Geef een reactie