Het heet een sensatiekrant, maar het is nog een stapje kwalijker. In “Kijken in de ziel” vertelde Dominique Weesie van PowNed over zijn tijd als “journalist” bij de Telegraaf.
Je dacht dat ze daar vooral nieuwtjes over criminaliteit en bekende figuren oppikten en die, overgoten met een rabiaat rechts sausje, in chocoladeletters op hun krantenpapier afdrukten. Het is echter erger. Alsof ze al onderdeel van het imperium van Rupert Murdoch zijn maken ze zelf nieuws.
Dat Juul Paradijs, de hoofdredacteur, zichzelf tot nieuwsfeit maakte, door dankzij een maagverkleining wat van zijn kilo’s kwijt te raken, is één ding, dat hij roept dat een politicus of directeur ergens weg moet en dat dat dan de taak van zijn “journalisten” is, dat is een heel ander verhaal.
Trots vertelde Weesie dat hij een week de tijd kreeg om de directie van NS weg te krijgen en dat dat al in vier dagen was gelukt. Het doet denken aan Twan Huijs die Job Cohen interviewde. Met een paar onzinvragen wist hij Job pootje te lichten en zette zo de val van Cohen in gang.
“Wat kost een volkoren brood in de supermarkt” vroeg Twan. Cohen eet uitsluitend matzes en witte bolletjes had Diederik Samsom Twan ingefluisterd, dus zat Cohen verbaasd over zo’n diepzinnige vraag voor zich uit te kijken en mompelde “een euro of zoiets”.
Iedere tv-maker kent de trucjes om de wat minder ervaren gast onderuit te halen, dit was er één en net als bij de Telegraaf valt dat niet onder de noemer “journalistiek”.
Twan Huijs kan zo bij Russia Today aan de slag en de Telegraaf doet niet anders dan de door Poetin gecontroleerde kranten: zijn de vijanden geen terroristen, dan maken wij ze terroristen!
Zo deed Joseph Goebbels het ook, de Joodse bevolking wegzetten als monsters met hulp van de kranten en Leni Riefenstahl. Die propaganda is de Telegraaf niet onbekend gezien het eigen oorlogsverleden. Zelf roepen zij van alles, maar deze opmerking zal wel weer als godwinnetje worden afgedaan.
