Eigen verantwoordelijkheid in de praktijk

De door rechts zo bejubelde eigen verantwoordelijkheid houdt voor henzelf bij de eigen voordeur op. Mark Verheijen declareerde een privéreisje naar Friesland om met Ed Nijpels en nog wat jongetjes met Eds speelgoedtreintjes te spelen en ja, dat was volgens Mark gewoon een verzuim.
“Niets aan de hand, opgeblazen boel”, Rutte en Zijlstra zeiden nog net niet dat iedere VVD-er zich aan dat soort verzuim dagelijks schuldig maakt. Hoewel, dit was wel heel klein bier, Melanie Schulz van Haegen verzweeg bijvoorbeeld de zorgvuldig verstopte belangen van haar echtgenoot bij de verkoop van KIWA. Helaas vermeldde de Italiaanse evenknie van dat keuringsinstituut zijn naam wel netjes en leken de rapen gaar. Mijnheer Schulz van Haegen incasseerde bijna 3 miljoen euro, mevrouw Schulz van Haegen mocht niettemin rustig blijven zitten als minister. Het werd haar vergeven dat zij was vergeten de belangen, die haar man in KIWA had, te noemen. En vorig jaar was zij vergeten om de belangen van haar man in Tocardo te noemen, een bedrijf waarmee haar ministerie “zaken” doet. Opnieuw was het zand erover.
Mark Verheijen kan daarom maar moeilijk snappen wat hij fout heeft gedaan. De nog geen 2 jaar oude Permanente Commissie Integriteit van de VVD zag, gezien de commotie in verkiezingstijd, geen andere oplossing dan Verheijen te verzoeken de eer aan zichzelf te houden. En dus stapte Mark op. Maar zowel Mark Verheijen als Mark Rutte en Halbe Zijlstra namen hun eigen verantwoordelijkheid niet. Verheijen moest terugtreden vanwege de commotie in de media vond hijzelf. En Rutte en Zijlstra namen hun eigen verantwoordelijkheid ook niet voor hun eerdere uitspraken waarin zij het een opgeblazen zaak vonden. Nee, de Commissie was te laat aan het werk gegaan en hun uitspraken waren slechts “licht voorbarig” geweest. Op Jeanine Hennis-Plasschaert na vond de VVD-top unaniem dat het een groot persoonlijk drama was voor Verheijen en dat zij een competente hardwerkende collega verloren. Zo heet een fraudeur dus in die kringen.
Integriteit is ver te zoeken bij VVD-ers. Op dit moment lopen er minstens 10 strafzaken tegen partijgenoten van Verheijen. Het is dus heel verstandig van de VVD om die Permanente Commissie Integriteit “permanent” te noemen.

Geef een reactie